Mooie sfeerschetsen

Ik zag de film lang voordat ik het boek las, waardoor mijn beelden tijdens het lezen iets ingekleurd waren. Ik weet niet of mijn lichte teleurstelling toen ik het boek uit had, ook daarmee te maken heeft.

De sfeer uit het Japan van die tijd vind ik mooi verteld. De verheerlijking van de kindvrouwtjes die de geisha's in mijn ogen toch zijn, iets minder. Een levenslange studie tot verfijning van bepaalde kunsten en dat allemaal om de man te behagen, om ooit zo 'rijk' te zijn dat een Danna, zich over je zal ontfermen en voor je zal zorgen. De verliefdheid van het hoofdpersonage voor de voorzitter begrijp ik heel goed. Al zo jong een beeld van iets vormen en daar de rest van je leven aan vast houden, dat kan niets anders dan een obsessie worden. Ook de manier waarop Sayuri een hele mooie vriendschap op het spel zet om haar kansen bij de voorzitter vooral niet te verspelen vond ik erg zwak. Obsessies kunnen heel mooi zijn, maar laten hier zien dat mensen hierdoor niet altijd de meest verstandige keuzes maken. Haar nieuwe leven vol luxe in Amerika, leest voor mij niet als een overwinning, eerder als een groot verlies omdat zijn naar mijn idee echt alles achter zich moet laten.

Toch heb ik genoten van dit boek, vooral omdat de sfeerschetsen heel levendig zijn.