Aangrijpend en prachtig!

Twee jonge vrouwen met een totaal verschillende achtergrond. Waar Sofia's jeugd zich kenmerkt door soberheid en onveiligheid, is Maria beschermd en welgesteld opgegroeid. Beide vrouwen raken onbedoeld zwanger en komen zo in Moederheil terecht, een opvanghuis voor ongehuwde moeders. Hier ontmoeten zij elkaar en ontstaat een bijzondere vriendschap waarin hun verhalen elkaar raken.

In tegenstelling tot wat de naam van de opvang doet vermoeden is het echter eerder een plek van ónheil dan van heil. De manier waarop de vrouwen er behandeld worden is ontzettend verdrietig. Het verbaasd je dan ook niet dat de meiden het onderling vaker over Moederhel hebben.

Ik vond het zelf aangrijpend om te beseffen dat dit alles helemaal nog niet zo lang geleden plaatsvond. Wat een harteloosheid zoals deze vrouwen moesten bevallen zonder hun kind te mogen zien. Eenmaal bevallen werd het kind vaak bij ze weggehaald en mocht er met geen woord meer gerept worden over wat er was gebeurd.
Vergeten en verzwijgen!

Al is het goed om te beseffen dat er ook medewerkers waren die echt zo goed mogelijk probeerden te zorgen voor hen en die echt niet altijd achter de regels van het huis stonden.

Dit verhaal is gebaseerd op uitgebreid onderzoek naar de geschiedenis van deze opvanghuizen en de vele afstandsmoeders die hier verbleven. Els Florijn heeft hiervoor o.a. vrouwen en medewerkers gesproken die in Moederheil verbleven of werkten en zo geeft zij met haar boek een stem aan de duizenden moeders die hun kind moesten afstaan.

Kortom, een aangrijpend en tegelijk prachtig boek dat je niet meer weg kunt leggen als je er eenmaal aan begint.