“Zelden klinkt een verhaal zó persoonlijk en tegelijk zó universeel als wanneer Johan Fretz je zelf meeneemt onder de paramariboom."

In Onder de paramariboom neemt Johan Fretz je mee op een persoonlijke reis naar zijn Surinaamse roots. Het is een verhaal dat voelt als een zoektocht naar identiteit, familie en verbondenheid — maar ook naar wat “thuis” eigenlijk betekent. Fretz schrijft met humor, melancholie en een openheid die je direct uitnodigt om naast hem mee te reizen, zowel fysiek als emotioneel.

Het boek wisselt moeiteloos tussen warme familieherinneringen, scherpe maatschappelijke observaties en kwetsbare momenten van zelfreflectie. Fretz’ stijl is licht en luchtig, maar tegelijkertijd diep en betekenisvol. Hij durft lastige thema’s niet te ontwijken en legt pijn, trots en liefde in één adem naast elkaar. Daardoor ontstaat er een verhaal dat zowel persoonlijk als universeel aanvoelt.

Wat Onder de paramariboom zo bijzonder maakt, is hoe Fretz het verleden verweeft met het heden. De geschiedenis van zijn familie en de geschiedenis van Suriname lopen als twee parallelle lijnen door het boek, elkaar soms rakend, elkaar soms botserend. Zijn tekst ademt liefde voor cultuur, taal en afkomst — maar laat net zo goed zien hoe complex dat alles kan zijn.
Daarnaast weet Fretz de lezer steeds opnieuw te raken met zijn gevoel voor timing en sfeer. Hij schrijft met een ritme dat bijna muzikaal is: speels waar het kan, scherp waar het moet, intiem waar het mag. Dat maakt het verhaal toegankelijk, herkenbaar en heerlijk menselijk. Het blijft je bij, juist omdat het geen groots drama hoeft te zijn om je te raken — het is de oprechtheid die indruk maakt.

Mijn luisterervaring:
In november kwam ik niet toe aan Onder de paramariboom, omdat de leesclub in Heerlen helaas niet doorging. Daarom belandde het boek op mijn groeiende TBR. Maar in januari nam ik eindelijk de tijd om het verhaal te luisteren via Kobo Plus — en dat bleek een cadeautje. Het luisterboek is door Johan Fretz zelf ingesproken, en dat gaf de ervaring een extra dimensie. Zijn stem, zijn ritme, zijn emoties… het voelde alsof hij zijn verhaal rechtstreeks aan mij vertelde. Dat maakte deze luisterervaring niet alleen bijzonder, maar ook persoonlijker en intenser dan ik had verwacht.