Veelbelovend begin, maar mist overtuigende ontknoping

Vreemd bloed opent met een veelbelovende, spannende scène die de verwachting schept dat de lezer een indringende thriller in handen heeft. Voor mij was direct duidelijk wie het slachtoffer was, waardoor de spanning voor mij vooral lag in het onvermijdelijke moment zelf. Tot het eind toe blijft vaag wie de dader zou kunnen zijn. In het zorghotel valt nog een dode, maar de relevantie van dit personage en de impact op het verhaal bleven voor mij onduidelijk.
Het verhaal wordt verteld vanuit drie perspectieven:
Mare, die als vrijwilliger gaat werken in een zorghotel waar haar oma vroeger kwam.
haar latpartner Harold, die duidelijk iets uit zijn verleden verzwijgt
en Wilma, een oudgediende onder de vrijwilligers, een kreng richting de andere vrijwilligers, maar met een warm hart voor de gasten.
De schrijfstijl is vlot en toegankelijk, wat maakt dat het boek gemakkelijk wegleest. De wisseling van perspectieven is prettig en zorgt ervoor dat je met plezier verder leest. Vooral de geheimzinnigheid rondom Harold wekt de verwachting dat hier een sterke ontknoping uit zal voortkomen.
Toch wist het verhaal die belofte voor mij niet volledig waar te maken. Na het sterke begin zakt de spanningsboog merkbaar in. Wilma is neergezet als een uitgesproken personage, wat soms wat karikaturaal aanvoelt, maar ook voor luchtige momenten zorgt. De bejaarde gasten zijn met warmte en oog voor detail beschreven, wat het verhaal extra kleur geeft.
Het grootste minpunt vond ik het einde. De ontknoping voelt gehaast en laat naar mijn gevoel te veel losse eindjes achter. In plaats van een bevredigende afronding bleef ik vooral met vragen zitten.
Vreemd bloed leest vlot en bevat interessante ingrediënten, maar wist voor mij de aanvankelijke spanning en belofte niet volledig in te lossen.