Jonathan Kellerman heeft volgens mij een oneindig grote voorraad verhalen liggen. Ook nu weer komt Alex Delaware terecht in eigenaardige toestanden en gebeurtenissen. Milo en hij begeven zich op een avond naar wat op het eerste gezicht een ‘gewone’ dubbele moord lijkt. Een jonge man en zijn vriendin worden dood in hun auto gevonden. Alex raakt al snel diep bij de zaak betrokken vanwege het feit dat de familie van de jongen nogal vreemd reageert. De jongen zelf zou psychische problemen hebben gehad, dus wordt Alex ingezet om contact te leggen met de therapeute. Die therapeute blijkt echter zowat nog vreemder dan sommige van haar patiënten, vooral als blijkt dat er eerder een patiënte van haar is vermoord. De samenhang tussen dit alles leidt tenslotte uiteindelijk naar een wel heel slimme zwendel. Maar wie bezwendelt wie?

Hoewel er aan de plot en de stijl van Kellerman ook nu weer niets ontbreekt, vond ik dit boek toch niet een van z’n beste. Er ligt nét teveel nadruk op Alex’ relatie met Allison, terwijl hij overduidelijk nog gevoelens heeft voor Robin, en het verhaal komt trager op gang dan we gewend zijn. Op de een of andere manier heeft het ook allemaal niet zo’n diepgang, deze keer. Een mooi boek voor in de collectie, maar niet onvergetelijk.

(Door: Jannelies Smit)

Reacties op: Onvoldoende diepgang