Stoer

Waarom is Juniper stoer?
Ontberingen doorstaan. Je eigenbelang opzijzetten om te doen wat je nodig acht, waarvan je voelt dat het je levensmissie is. Het ongewisse tegemoet treden. Honger, kou, voettochten, een varken slachten, een gemene heks grenzen stellen vol mededogen. Dat is stoer.
Daarom wilde ik vroeger Doran worden. En werd ik dokter/schrijver.

Plot samenvatting: prinses Ninnoc gaat een jaar in de leer bij de strenge Euny, een Doran die magie en wijsheid heeft, en een armoedig hutje aan Cornwalls kust in de vroege Middeleeuwen. Om ‘Juniper de Doran’ te worden, moet Ninnoc afrekenen met geheime verlangens in haarzelf en met de heks die het koninkrijk ten gronde wil richten.

Boekcitaat: ‘Dat kan ik echt niet,’ zei ik. Ik herinnerde me nog de verschikkingen van het varkens slachten op de boerderijen bij het Kasteel Dore – het gekrijs en het bloed. Ik had er altijd koude rillingen van gekregen en was gauw doorgelopen, terug naar mijn prinsessenleven.
‘Iemand moet het doen!’ zei Euny. ‘Dus waarom jij niet?’

Kracht van dit boek:

• De spanningsbogen houden je aan het lezen, totdat het uit is.
• Meeleven met de hoofdpersoon: prinses Ninnoc is verwend, het leven bij Euny is zwaar afzien, maar dat heeft ze nodig om haar persoonlijkheid in balans te brengen en Juniper te worden.
• Thema: oneerlijkheid tussen jongens en meisjes voor troonopvolging, jaloezie. Het stelt de prinsessen voor een keuze: verbitteren en ondermijnen (Meroot), of verzoenen en ondersteunen (Juniper).

(Persoonlijk) Minpunt:

• Jammer dat Meroot puur slecht is, en nog slechter blijkt. Dat geeft minder diepgang aan het personage.
• Het tweede deel Heksenkind is mijn favoriet, omdat daarin de magische leer meer uitgewerkt wordt. En het is dikker.

#Wijshacks:

• door medeleven leidt je een betere, magische versie van jezelf naar buiten.
• werk netjes. Weeffoutjes in je beschermmantel zijn openingen voor indringers. Anderzijds: foutjes maken is menselijk, perfectie bestaat niet. Iedereen krijgt littekens.

Bloederigheid mijd ik liever, hechten vond ik wel leuk. Prikken doe ik regelmatig (al zit ik aan de ‘goede kant’ van de naald, de patiënt is stoerder). Koude trotseer ik aan het einde van mijn douche. Ben jij stoer?