Trop is teveel en teveel is trop

Ik hou van beschrijvende romans met een prozaïsche schrijfstijl. Maar het moet wel gedoseerd blijven. In deze roman gaat de schrijver naar mijn persoonlijke smaak wat kwistig om met de gedetailleerde beschrijvingen alsook met de 'te' prozaïsche vergelijkingen. Verder is deze roman niet alleen een ode aan de vriendschap maar zeker en vast ook aan de horeca. Echt mooi is het om te lezen, te beseffen, dat iemand heel veel om een persoon kan geven zonder veel van de ander te weten, laat staan hem te kunnen doorgronden.