Eindelijk IT gelezen, wat een meesterwerk!

Sommige boeken blijven jaren - in mijn geval eeuwen op je leeslijst staan. HET van Stephen King was er zo eentje. Ik hou al enorm van de films en de series, maar in 2026 heb ik eindelijk de knoop doorgehakt. Dit werd mijn leesdoel. En wat ben ik blij dat ik het gedaan heb.

Laat ik beginnen met het meest indrukwekkende: wat een klepper. Dit boek is serieus een baksteen. Toch heb ik me geen seconde verveeld. Geen minuut. King weet iets bijzonders te doen: hij combineert pure horror met jeugdnostalgie, vriendschap, trauma en volwassen worden. Het verhaal van de Losers Club is zo sterk uitgewerkt dat je het gevoel krijgt dat je zelf in Derry bent opgegroeid.

Wat me vooral raakte, is hoe diep de personages gaan. In de films krijg je al een mooie inkijk, maar in het boek leef je echt met hen mee. Hun angsten, hun onzekerheden, hun onderlinge band, het voelt allemaal intens en oprecht. En ja, Pennywise is angstaanjagend, maar misschien nog enger is wat het kwaad met een stad en haar inwoners doet.
De afwisseling tussen het verleden en het heden werkt fantastisch. Het maakt het verhaal gelaafd en geeft alles extra emotionele impact. Sommige scènes blijven nog dagen in je hoofd rondspoken.

Dat dit boek meer dan duizend pagina's telt, merk je eigenlijk niet of toch niet op een negatieve manier. Het voelt rijk en volledig. Alsof je een wereld binnenstapt die je pas weer verlaat wanneer je de laatste bladzijde omslaat.

Voor mij is dit zonder twijfel een dikke 5/5.