Even verdwijnen.

Phantasma trok me vanaf de eerste pagina het verhaal in. De donkere, mysterieuze sfeer en het concept van een dodelijk, creepy spel maakten het meteen spannend om te lezen. Ik bleef doorlezen om te ontdekken wat de volgende proef zou zijn, want trials zijn in boeken één van mijn favoriete tropes. De verschillende levels voelden origineel aan en hielden me het hele verhaal lang geboeid.

Ook de dynamiek tussen de twee hoofdpersonages vond ik interessant. Hun relatie ontwikkelt zich langzaam tijdens het spel, wat perfect past bij de situatie waarin ze zich bevinden. Blackwell is zo’n typische dark, mysterieuze love interest die je niet helemaal kunt vertrouwen, maar die tegelijkertijd een heel leuk personage is om over te lezen.

Het verhaal zit vol gevaarlijke proeven, twists en emotionele momenten, vooral wanneer bepaalde waarheden aan het licht komen. Dat gaf het verhaal een beetje diepgang en maakte Ophelia’s motivatie duidelijker.

Soms voelde het tempo wat snel aan en had ik graag iets meer uitleg gehad over de wereld van Phantasma. Ook het einde voelde een beetje gehaast. Ondanks dat heb ik echt genoten van het verhaal.

Als je houdt van romantasy met een dark vibe, trials en een morally grey love interest, dan is dit zeker een aanrader. Het is geen zwaar of extreem diepgaand verhaal, maar juist een leuk boek om even helemaal in te verdwijnen. 🖤📚