Je piept wel anders, als de waarheid aan het licht komt.

Wow wat zat dit verhaal weer goed in elkaar. Je gaat wederom samen met Helen op zoek naar de waarheid. Er komen genoeg obstakels en plottwisten voor die je doen verbazen.

Al vond ik het begin beetje te rommelig. Te veel gewisseld tussen allemaal verschillende personen. Het duurt even voor je door heb wie wie is in het verhaal. Ik had dit ook bij het eerste deel uit de Helen Grace serie. Weet niet of standaard gebruik van Arligde is. Want dit word goed gemaakt zodra je, zoals eerder zei, wie wie is loopt het verhaal als een trein.

Helen staat voor veel nieuwe uitdagingen en gevolgen uit het verleden. Je moet het eerste deel gelezen, anders snap je bepaalde punten uit dit verhaal niet. Er gebeurd daardoor een hele hoop, van verleden als heden stukken.

Charlie aandeel vond ik ook mooi. Ze is totaal anders als Helen maar brengt ook haar eigen twist in het verhaal. Zij laat een heel ook een andere kant laat zien. Hoe het leven kan lopen.

Al vond ik de commissaris bloed irriteert. Het paste wel in het verhaal en snap de keuze ook wel hoe verder ik kwam met lezen. Maar Ik mocht de commissaris gewoon niet. Iedereen zijn eigen mening.

De snelle, vlotte schrijfstijl is echt een pluspunt. Je vliegt door het verhaal heen. Samen met de korte hoofdstukken, zit je geboeid te lezen. Je weet gewoon nooit welke kant het verhaal op zal gaan.

Het einde en epiloog heeft mij doen verbazen. Ik had lange tijd niet door wie de dader was, tot de grote ontknoping. Dat maakt het lezen alleen maar leuker. En dan de epiloog is “mooi” afsluiten van dit verhaal.

Ik kan niet dieper ingaan omdat ik dan te veel spoilers geeft. Heb in elk geval genoten met lezen!