Het leven kan je niet voorspellen.

Wat een heerlijk vervolg in deze triologie. Vleugelslag sluit naadloos aan op vleugellam. Het voelde of je nieuwe seizoen start bij Netflix en zo door kon kijken.

Amerika is voor Matthew een thuis wedstrijd, wat voor Alessa Amsterdam was. Het brengt weer een heel andere dynamic in het verhaal.

Je leest bij Alessa een bepaald groei op. Op meerdere gebieden. Dat is als lezer zo mooi om te lezen. Al is ze er nog niet waar ze moet zijn, en de oude Alessa is ook zeker niet verdwenen.

Dan hebben we onze Matthew. Dit deel draaide meer om hem als in vergelijking in vleugellam. Wat ik ook soms fijn vond, je leert hem nu nog wat beter kennen. Bepaalde vragen worden in dit deel langzaam beantwoord.

Alessa als Matthew zijn opzoek naar zichzelf als naar elkaar in hun relatie. Al blijft het niet makkelijk voor ze, met alle obstakels die krijgen. Ze blijven op onderzoek uit.

Alleen moeten ze spotlight wel delen met de dochter van Matthew, Maddy. Wat een schatje is dat, ook om te lezen. Ze geeft een extra toevoeging in het verhaal. We leren haar ook meer kennen.

Nu snel door met laatste deel uit de triologie. Want Suzanne sluit het verhaal met een cliffhanger, dat je wel door wilt lezen.