Ja uhm wat zal ik hier van zeggen.

Alle eerst vind ik het goed dat April Books een waarschuwing pagina hebt geplaatst om lezer te waarschuwen. Zodat van te voren weet waar je aan begint.

Om heel eerlijk vind de uitwerking van het verhaal beetje tegen vallen. Het “zweefde” soms te veel en kon ik niet altijd klik vinden met de karakters. Vooral bij april gedeelde. Ik vond Dennis gedeeltes beter neergezet. Door dat 1 kant tegen viel, vond ik lastig goed in het verhaal te komen.

Aan de schrijfstijl van Penny ligt het niet. Dat kan ik wel zeggen, alleen sommige uitwerking punten vond ik persoonlijk dan tegen vallen. Het is ook gewoon een simpele door leest stijl, als dat al niet bestaat. De “goede stukken” las ik zo weg.

Doordat ik niet lekker in verhaal kon komen, vond ik deel 2 in het boek het meeste tegen vallen. Deel 1, 3 en 4 las ik een stuk makkelijker weg.

Het verhaalidee zelf is wel heel origineel. Het is een keer heel iets anders als anders. Er zijn weinig verhalen bijvoorbeeld geschreven over transgender-mensen. Waar ze allemaal tegen aan lopen en mee maken. Dit geeft toch een andere kijk erop. Het breekt daardoor, een soort taboe in het schrijven over bepaalde onderwerpen. De andere gekozen onderwerpen, zijn ook een keer iets totaal anders als “standaard” verhaal.

Er zit ook wat “50 tinten grijs” momenten die van mij niet hadden gehoeven. Ze horen bij het verhaal maar door de flaptekst had ik dit thema erin niet bepaald verwacht.

Het einde vond ik wel goed uitgewerkt en bedacht door Penny. Het is ook wel een totale verrassing wat ze heeft gedaan, dit ik toch niet zag aan komen.

Het is niet helemaal een boek dat ik nog een keer zou lezen. Misschien denk jij er heel anders over en moet het wel gewoon lezen. Iedereen heeft een andere mening en smaak over boeken.

Wel vind ik de boodschap van het verhaal heel erg goed. Zoals met in dit geval over een transgender persoon gaat. Je mag zijn wil je wilt zijn.