Alles wat ik niet gedaan heb.

Alja en Ermin zijn elkaars tegenpolen en toch lijken ze in zekere opzichten ook weer op elkaar. Twee tegenpolen, die toch ook weer elkaars gelijken zijn.

Waar Erwin uit een liefdevolle gezin komt, die een open hart heeft en zoveel liefde heeft dat ze die maar wat graag met de buitenwereld delen is Alja, een gebroken, te snel volwassen geworden vrouw. Zij komt uit een tegenovergestelde familie waar juist liefde ver te zoeken lijkt.

Alja:
Ze is maar naar één ding opzoek en kan hierbij absoluut geen afleiding gebruiken.
Ze wil het meisje vinden dat zeven jaar geleden is achtergelaten bij een weeshuis.
Het laatste wat Alja kan gebruiken is een aantrekkelijke, gebroken maar toch ook een warmhartige man die haar afleid.
Dat deze afleiding met haar grootste wens, het vinden van het meisje dat zeven jaar geleden bij een weeshuis was achtergelaten hand in had zou gaan, had ze dan ook nooit kunnen dromen. Zou Alja deze droom vast kunnen houden, of zullen de spoken uit het verleden voor een breuk in deze nieuw gevonden droom kunnen vormen ?

Ermin:
Ik dacht dat ik wist wat liefde was.
Ik stond op het punt de liefde van mijn leven te trouwen, tot haar verraad mij brak en mij de kijk op de liefde heeft doen veranderen.
Ik leef, maar ik leef in een wereld waar donkere wolken mij maar blijven achtervolgen.
Tot de dag dat ik Alja ontmoete, zij bracht de zon in mij naar boven. Zij liet mij inzien dat wat ik dacht dat liefde was, geen echte liefde was.
Ik weet dat Alja een geheim met zich meedraagt, maar nooit had ik kunnen vermoeden dat deze geheim zoveel inpekt op mijn leven, mijn kijk op haar zou hebben.

Wat is er nog over van de liefde als die wordt blootgelegd aan de rauwe waarheid ?

Kun je de toekomst omarmen als je
nog gevangen zit in het verleden ?