Prachtig boek, maar geen persoonlijke klik

Op het eerste zicht heeft dit boek eigenlijk alles wat ik me maar kan wensen. Al heel snel wordt duidelijk dat het boek losjes gebaseerd is op de mythe van Hades en Persephone, een van mijn favoriete verhalen uit de Griekse mythologie. Daarnaast heeft Anna een ongelooflijk prettige schrijfstijl die heerlijk wegleest. Combineer dat met een wereld vol met politiek, waar het hoofdkarakter nog niet al te veel van begrijpt, conflicten en donkere magie en het kan niet meer misgaan, toch?

En toch breek ik nu al twee dagen mijn hoofd over waarom het boek toch niet werkte voor me, waarom ik het niet voelde, waarom het me niks deed. Het liefdesverhaal voelde ik niet, maar ook alle andere gebeurtenissen, waarvan sommige toch behoorlijk naar waren, kwamen niet bij me binnen. Vaak kan ik er wel een vinger opleggen, kan ik wel uitleggen wat er misgaat, maar gek genoeg kan ik dat bij dit boek gewoon helemaal niet.

De wereld is goed opgebouwd en ook ongelooflijk interessant. Er zijn heel veel gebruiken, waarvan we er een aantal ook echt in detail te zien krijgen. Er is een magie systeem, met duidelijke regels en ook weer zijn eigen gewoontes. Ook politiek gebeurt er van alles, zowel op grotere schaal als op kleinere schaal. De gruwelijkheden van de middeleeuwen worden ons ook niet bespaard en ook de sfeer van die tijd wordt goed neergezet.

Alle karakters zijn daarnaast unieke, realistische en echte personages. Ze hebben sterke punten en zwakke punten, ze doen niet altijd precies het juiste of het leuke of het dappere. Soms maken ze fouten, of doen ze iets waarvan je als lezer weet dat het nooit goed kan aflopen. Dat laatste is overigens ook echt typisch voor de oude Griekse verhalen: Als lezer weet je al dat het niet goed gaat komen, maar de karakters weten het nog niet. Hallo, dramatische ironie.

En toch was hij er niet, de klik tussen mij en de wereld en de personages. Misschien is dit, de middeleeuwen, gewoon niet mijn tijdperiode. En misschien werkten de karakters niet voor mij, omdat ze het product van deze tijdperiode zijn. Wie zal het zeggen? Ik in elk geval niet. Volgens mij is dit een typisch gevalletje: Het ligt niet aan het boek. Het ligt aan mij.