Lezersrecensie
Duo recensie; helaas niet de spanning die we verwacht hadden
Duo recensie
Vrouwenthrillers bood aan om Zondaar samen met een leesmaatje te lezen. Dat leek ons wel wat dus we hebben ons ingeschreven en de inschrijving gewonnen. Gelijktijdig met Daniele las ik (Ans) het boek en hebben we tijdens het lezen contact gehad. In deze recensie dus mijn mening en die van mijn leesmaatje Daniele.
Mening van Ans:
De mooie cover van het boek sprak mij direct aan. De kleuren van de lucht zijn mysterieus. Het bergkruis past prima bij een thriller. De cover straalt een eenzame omgeving uit en roept vraagtekens op wat er er zich heeft afgespeeld.
De naam van de auteur is mij bekend. Hoewel ik zelf nog nooit iets van haar gelezen heb, heb ik wel lovende recensies gezien. Mijn verwachtingen waren hooggespannen.
Hoewel het boek prettig leest moet ik helaas concluderen dat het verhaal me wat tegengevallen is. Ik had meer spanning en spanningsopbouw verwacht. Voor mijn gevoel kabbelt het verhaal wat als een rustig beekje voort totdat je ruim over de helft van het boek bent, dan komt er een stroomversnelling.
Het voelde alsof ik een feelgood boek lees terwijl ik een thriller verwacht. Nadat ik tweederde deel van het boek gelezen had begon het mij meer te boeien. Hoewel er tegen het eind van het boek nog wat verwarring en vraagtekens gezaaid worden zag ik de ontknoping aan komen en had dit voor mij helaas geen verrassingseffect.
De opbouw van het verhaal; stukjes podcast over de gebeurtenissen afgewisseld met de gebeurtenissen zelf vind ik een leuke en originele opbouw. De schrijfstijl is prettig. Op een beschrijvende wijze krijg je een goed beeld van de omgeving en de personages. Alles is ook heel herkenbaar. Dat maakt dat het verhaal makkelijk weg leest.
Zondaar bleek helaas niet de nachtmerrie die ik van deze thriller verwacht had.
Mening van Daniele:
Ans vroeg me of ik een thriller samen met haar wilde lezen. Aangezien ik wel van thrillers hou, zei ik meteen ja. Van de schrijfster had ik nog nooit eerder iets gelezen, dus ik liet me graag verrassen. In drie avondjes heb ik het boek uitgelezen. Het boek nodigt zeker uit om door te lezen, maar vond ik niet echt spannend. De karakters van de hoofdpersonen Karen en Marten gaan wel leven, maar ergens knaagt er ook iets van “hier klopt iets niet, maar wat?”. Daardoor blijf je wel doorlezen, want je wil dat raadsel ontrafelen.
De hoofdstukken zijn steeds duidelijk geschreven vanuit het perspectief van Karen of Marten. Dat afgewisseld met de podcast interviews maakt het wel een boeiend en origineel verhaal. Af en toe zag ik bepaalde ontwikkelingen in het verhaal al wel van veraf aankomen. Dat vind ik persoonlijk minder, want dan gaat de spanning er toch vanaf. Als op het einde het verhaal ontrafelt is, vind ik het persoonlijk een iets te hoog onwaarschijnlijkheidsgehalte krijgen. Ik ben met enkele onbeantwoorde vragen blijven zitten, waardoor ik Ans’ mening deel dat dit verhaal mij ook wat is tegengevallen.
We zijn beide van mening dat we dit boek met 3 sterren beoordelen.
Vrouwenthrillers bood aan om Zondaar samen met een leesmaatje te lezen. Dat leek ons wel wat dus we hebben ons ingeschreven en de inschrijving gewonnen. Gelijktijdig met Daniele las ik (Ans) het boek en hebben we tijdens het lezen contact gehad. In deze recensie dus mijn mening en die van mijn leesmaatje Daniele.
Mening van Ans:
De mooie cover van het boek sprak mij direct aan. De kleuren van de lucht zijn mysterieus. Het bergkruis past prima bij een thriller. De cover straalt een eenzame omgeving uit en roept vraagtekens op wat er er zich heeft afgespeeld.
De naam van de auteur is mij bekend. Hoewel ik zelf nog nooit iets van haar gelezen heb, heb ik wel lovende recensies gezien. Mijn verwachtingen waren hooggespannen.
Hoewel het boek prettig leest moet ik helaas concluderen dat het verhaal me wat tegengevallen is. Ik had meer spanning en spanningsopbouw verwacht. Voor mijn gevoel kabbelt het verhaal wat als een rustig beekje voort totdat je ruim over de helft van het boek bent, dan komt er een stroomversnelling.
Het voelde alsof ik een feelgood boek lees terwijl ik een thriller verwacht. Nadat ik tweederde deel van het boek gelezen had begon het mij meer te boeien. Hoewel er tegen het eind van het boek nog wat verwarring en vraagtekens gezaaid worden zag ik de ontknoping aan komen en had dit voor mij helaas geen verrassingseffect.
De opbouw van het verhaal; stukjes podcast over de gebeurtenissen afgewisseld met de gebeurtenissen zelf vind ik een leuke en originele opbouw. De schrijfstijl is prettig. Op een beschrijvende wijze krijg je een goed beeld van de omgeving en de personages. Alles is ook heel herkenbaar. Dat maakt dat het verhaal makkelijk weg leest.
Zondaar bleek helaas niet de nachtmerrie die ik van deze thriller verwacht had.
Mening van Daniele:
Ans vroeg me of ik een thriller samen met haar wilde lezen. Aangezien ik wel van thrillers hou, zei ik meteen ja. Van de schrijfster had ik nog nooit eerder iets gelezen, dus ik liet me graag verrassen. In drie avondjes heb ik het boek uitgelezen. Het boek nodigt zeker uit om door te lezen, maar vond ik niet echt spannend. De karakters van de hoofdpersonen Karen en Marten gaan wel leven, maar ergens knaagt er ook iets van “hier klopt iets niet, maar wat?”. Daardoor blijf je wel doorlezen, want je wil dat raadsel ontrafelen.
De hoofdstukken zijn steeds duidelijk geschreven vanuit het perspectief van Karen of Marten. Dat afgewisseld met de podcast interviews maakt het wel een boeiend en origineel verhaal. Af en toe zag ik bepaalde ontwikkelingen in het verhaal al wel van veraf aankomen. Dat vind ik persoonlijk minder, want dan gaat de spanning er toch vanaf. Als op het einde het verhaal ontrafelt is, vind ik het persoonlijk een iets te hoog onwaarschijnlijkheidsgehalte krijgen. Ik ben met enkele onbeantwoorde vragen blijven zitten, waardoor ik Ans’ mening deel dat dit verhaal mij ook wat is tegengevallen.
We zijn beide van mening dat we dit boek met 3 sterren beoordelen.
1
Reageer op deze recensie
