Zolang je maar gezond bent

Een moeder die plotseling stopt met schilderen, met het vastleggen van de wereld om haar heen, omdat die wereld haar langzaam aan het ontglippen is. Haar twee zonen, de ene docent en filosoof, de ander medicus, benaderen het ziekteproces ieder op hun eigen manier. Michael Ignatieff (1947) laat in Reis naar het ongerijmde zowel de aftakeling van iemand met alzheimer zien, als ook de invloed daarvan op de naaste familie.

Zijn ouders wonen een groot huis buiten de stad, Michael woont in de buurt, zijn broer op vliegafstand in Boston. Daarom is Michael de zoon die het grootste deel van de zorg op zich neemt, maar ook omdat zijn broer het leven en de dood analytischer beschouwt en wetenschappelijk probeert te verklaren. ‘Wij zijn de enige dieren die niet weten hoe we moeten sterven. Geen enkel ander beest heeft er problemen mee, alleen wij.’ Dit merkt de broer op nadat de vader van het gezin plotseling aan een hartaanval overlijdt.

Lees verder op: https://www.tzum.info/2023/12/recensie-michael-ignatieff-reis-naar-het-ongerijmde/