Herinneringen

Zoals veel van Modiano’s romans, gaat ook 'Verdaagd verdriet over de jeugd van de hoofdpersoon. Hij herinnert zich of probeert zich te herinneren in welke wereld hij als kind leefde. Hij reconstrueert zijn jeugd om de vervaagde beelden van vroeger in te kleuren. En gelukkig lukt hem dat maar ten dele en blijft er een waas over de dagen hangen waarin Patrick als jongetje van tien met zijn broertje in een huis vlak buiten Parijs woonde. Niet met zijn ouders, maar met vrienden van zijn ouders. Drie vrouwen woonden permanent in het huis, anderen kwamen dikwijls op bezoek. Wie die vrouwen en hun vrienden precies zijn, weet Patrick niet en pas op latere leeftijd komt hij erachter dat zij tot het circuit van oplichters en criminelen uit het naoorlogse Parijs behoorden. Maar voor hem waren de kleine Hélène en de stoere Roger Vincent zijn opvoeders en gaven ze om hem.

Het zijn juist de halve verklaringen voor en invulling van de gebeurtenissen die de boeken van Modiano zo intrigerend maken. Veel blijft oningevuld waardoor de lezer meegesleept wordt in de melancholieke belevingswereld van de hoofdpersoon.

(eerder gepubliceerd op: http://eenboekrecensie.blogspot.com/search?q=modiano)