Is dit nu later

In de serie ‘Taalkunstenaars’ van uitgeverij Nieuw Amsterdam reflecteert Stef Bos op het ontstaan van zijn liedteksten. Enigszins thematisch rangschikt de zanger de liedjes, zo begint hij met de lange weg die een tekstschrijver moet afleggen. Een van zijn grote leermeesters is Michel Oukhow, zijn leraar literatuur op de theaterschool: ‘Elke les begon hij met Russische passie te vertellen over eender wat, want voor hem was álles literatuur: van de levensloop van Baudelaire tot de dochter van de fietsenmaker.’
Ook kreeg hij les van Johan Verminnen en Raymond van het Groenewoud en werkte hij samen met Ramses Shaffy en Boudewijn de Groot, die zijn tweede cd produceerde.

Onmiskenbaar trad hij met sommige liederen in de voetsporen van Franse chansonniers, zoals Léo Ferré, naar wie Stef Bos veel luisterde in de tijd dat hij ‘De eenzaamheid’ schreef. Het fantastische ‘Ik bestond, Ik besta’ voerde hij weer uit met het charisma en de dictie van Jacques Brel. Dan merk je dat het lied gaat leven en een andere glans krijgt door de performance van Bos. Maar ook sec op papier voel je de kracht van zijn woorden.

De bundel is een mooie compilatie van de teksten en ideeën van de zanger. In het voorwoord merkt Ali B terecht op dat we Stef Bos nodig hebben: ‘want zolang niemand in Nederland betere zinnen schrijft, heeft hij hier een verantwoordelijkheid.’

(eerder verschenen op Tzum.info)