Pakkend proloog

Vagevuur begint direct pakkend en beklemmend! Niet kunnen ontsnappen aan een brand lijkt me verschrikkelijk. Met dit proloog heeft Tina Frennstedt direct mijn aandacht gepakt.
Maar ook van Rechercheur Tess Hjalmarsson. In her zuiden van Zweden is een pyromaan actief. Hij verwijdert brandmelders, geeft zijn branden nummers en vervolgens zijn er alleen maar slachtoffers. 1 van zijn slachtoffers overleeft en kan vertellen dat zij strijkmuziek heeft gehoord tijdens de brand.
Dit doet Tess aan 1 van haar eerste moordzaken denken. Samen met collega's gaat zij op zoek naar de dader.

Dit verhaal zit goed in elkaar en is nergens saai of langdradig. Meerdere personen worden in het verhaal verdacht gemaakt, je wordt als lezer uitgedaagd om mee te denken.
Op sommige momenten lees je vanuit het perspectief van de pyromaan, maar dit verraad niets. Een mooie toevoeging aan het verhaal.
Langzaam maar zeker merk je dat Tess dichter bij de dader komt, maar toch weet Frennstedt de aandacht goed vast te houden.
Personages en hun rollen worden steeds uitgebreider beschreven tijdens het lezen. Enige kanttekening is dat het verhaal nergens echt hartkloppend spannend is geweest met uitzondering van het proloog.

Vagevuur is een derde deel in de Cold Case reeks. Het is niet nodig km voorgaande delen vooraf te lezen. Wellicht wel een toevoeging, zodat het karakter en profiel van Tess duidelijker is.