Lezersrecensie
Rouwverwerking duurt haar leven lang
Rouwverwerking duurt haar leven lang
‘Vleugelkracht’ is de titel van de door Uitgeverij Gideon-Boek op de markt gebrachte debuutroman van Jenneke Klijn.
Het boek gaat over een zusje van de auteur, dat op zesjarige leeftijd werd aangereden en in het ziekenhuis gekomen, kort daarna is overleden. Een stuk rouwverwerking. Het verhaal verplaatst de lezer telkens naar twee werelden. Die over haar jeugd in Nederland, waar de auteur zelf geboren en opgegroeid is in Hardinxveld aan de Buitendams. Daar, waar ook het verschrikkelijke ongeluk haar zusje is overkomen. En het verhaal voert ook steeds naar het werelddeel Afrika, waar in Tanzania, in opdracht van de Gereformeerde Zendings Bond (GZB) van de Hervormde kerken (de toen zogeheten Gereformeerde Bond), de
auteur als leerkracht aan de slag ging op de compound waar haar Britse echtgenoot George al werkzaam was voor de MAF als vliegtuigmonteur. Klijn, - de noten- en kaashandelaar uit Hardinxveld - , die meerdere boeken heeft geschreven, is de oom van Jenneke. Zelf komt Jenneke uit een gelovig gezin. Als ze in Nederland verblijft, staat de tekst schuin gedrukt. Is ze in Afrika, dan is alles rechtop afgedrukt. Tussendoor schrijft ze ook mijmeringen, soms meditatief van klankkleur. Ze speelt met taal. Daarin is ze goed geslaagd. Ze geeft blijk van een duidelijk eigen stijl. Je moet eerst iets wennen aan de stilistische wijze waarop Klijn zich uitdrukt, maar herkent er meer en meer een proces in van het terugkerende gebeuren in haar gedachtegoed over het ernstige sterfgeval van haar zusje. Je voelt als het ware: na 35 jaar is dat gebeuren nooit weggeweest, maar kan ze er wel over schrijven en geeft ze daarmee iets van haar belevingswereld en manier van rouwen weer.
De gebeurtenis die haar zusje overkwam, gaf in het gezin Klijn diep verdriet. Begrijpelijk! Maar het hele grote dorp Hardinxveld-Giessendam leefde erin mee.
Dit beschrijft ze ook duidelijk. Hoe de predikant van de plaatselijke grote Gereformeerde Gemeente, zijn naam noemt ze niet, maar wel het feit dat deze man, ds. B. Reinders, aanbelt bij hun huis. We citeren nu even de auteur: ‘Die avond zat ons gezin aan tafel. De klok had net zes keer geslagen., waarna de deurbel ging. Ik stond op om open te doen. Een grote, donkere verschijning stond op de stoep. Zijn hoofd was licht gebogen en zijn ogen keken priemend onder zijn borstelige wenkbrauwen. Hij liep achter mij aan naar de eettafel en zei: ‘Alhoewel jullie geen schapen van mijn kudde zijn en ik niet jullie herder ben, ik moest toch hierheen.’ Hij woonde vijftig meter verderop naast het kerkgebouw en was de dominee van. de Gereformeerde Gemeente. Ons gezin kerkte in de dorpskerk op de Dam, een Hervormde Gemeente. Hij nam plaats aan tafel naast de lege stoel van Margreet.’ Even verder schrijft Jenneke Klijn: ‘Ik zag dat hij aangedaan was door wat er die morgen was gebeurd. Hij kwam zeggen dat hij moest vertellen dat ze (Margreet, CvdB) bij de Heere was, dat was hem verteld.’ De volgende morgen werd de oude oma van het gezin gebracht. Ze stond daar. Gebogen. Kromgetrokken. Ze kerkte bij de Oud Gereformeerde Gemeente, waas in die jaren ds. C. Smits predikant was. Ze vertelde wat ze gedroomd had de afgelopen nacht. ‘Ik zag de Heere Jezus staan met Margreetje naast Hem. ‘Ik wil niet dat deze verloren gaat’, had Hij gezegd,’zei ze. De twee bezoekers hadden woorden gesproken van troost. De Bijbel spreekt duidelijk: ‘In de naam van twee of drie getuigen, bestaat alle Waarheid.’
Jenneke beschikt over een open, eerlijke schrijfstijl. Het verhaal heeft diepgang. Het verhaal is innemend en ook autobiografisch van karakter, met een literaire reflectie.
Ook over hun tijd in Afrika vertelt ze boeiend. Hoe ze daar moeder is geworden van drie kinderen. Met groot plezier lesgaf aan vrijwel allemaal gekleurde kinderen. Ook over enkele aangrijpende gebeurtenissen en ten slotte hoe ze met George en de drie kinderen ternauwernood wist weg te komen van de compound, toen er grote bedreiging kwam. Dit boek is het lezen alleszins waard! Leerzaam! Over het werk op een zendingspost. Ook leerzaam voor de geestelijke ondersteuning, die Jenneke heeft ervaren! Ontvangen uit genade alleen! Warm aanbevolen!
C. van den Bovenkamp
‘Vleugelkracht’ is de titel van de door Uitgeverij Gideon-Boek op de markt gebrachte debuutroman van Jenneke Klijn.
Het boek gaat over een zusje van de auteur, dat op zesjarige leeftijd werd aangereden en in het ziekenhuis gekomen, kort daarna is overleden. Een stuk rouwverwerking. Het verhaal verplaatst de lezer telkens naar twee werelden. Die over haar jeugd in Nederland, waar de auteur zelf geboren en opgegroeid is in Hardinxveld aan de Buitendams. Daar, waar ook het verschrikkelijke ongeluk haar zusje is overkomen. En het verhaal voert ook steeds naar het werelddeel Afrika, waar in Tanzania, in opdracht van de Gereformeerde Zendings Bond (GZB) van de Hervormde kerken (de toen zogeheten Gereformeerde Bond), de
auteur als leerkracht aan de slag ging op de compound waar haar Britse echtgenoot George al werkzaam was voor de MAF als vliegtuigmonteur. Klijn, - de noten- en kaashandelaar uit Hardinxveld - , die meerdere boeken heeft geschreven, is de oom van Jenneke. Zelf komt Jenneke uit een gelovig gezin. Als ze in Nederland verblijft, staat de tekst schuin gedrukt. Is ze in Afrika, dan is alles rechtop afgedrukt. Tussendoor schrijft ze ook mijmeringen, soms meditatief van klankkleur. Ze speelt met taal. Daarin is ze goed geslaagd. Ze geeft blijk van een duidelijk eigen stijl. Je moet eerst iets wennen aan de stilistische wijze waarop Klijn zich uitdrukt, maar herkent er meer en meer een proces in van het terugkerende gebeuren in haar gedachtegoed over het ernstige sterfgeval van haar zusje. Je voelt als het ware: na 35 jaar is dat gebeuren nooit weggeweest, maar kan ze er wel over schrijven en geeft ze daarmee iets van haar belevingswereld en manier van rouwen weer.
De gebeurtenis die haar zusje overkwam, gaf in het gezin Klijn diep verdriet. Begrijpelijk! Maar het hele grote dorp Hardinxveld-Giessendam leefde erin mee.
Dit beschrijft ze ook duidelijk. Hoe de predikant van de plaatselijke grote Gereformeerde Gemeente, zijn naam noemt ze niet, maar wel het feit dat deze man, ds. B. Reinders, aanbelt bij hun huis. We citeren nu even de auteur: ‘Die avond zat ons gezin aan tafel. De klok had net zes keer geslagen., waarna de deurbel ging. Ik stond op om open te doen. Een grote, donkere verschijning stond op de stoep. Zijn hoofd was licht gebogen en zijn ogen keken priemend onder zijn borstelige wenkbrauwen. Hij liep achter mij aan naar de eettafel en zei: ‘Alhoewel jullie geen schapen van mijn kudde zijn en ik niet jullie herder ben, ik moest toch hierheen.’ Hij woonde vijftig meter verderop naast het kerkgebouw en was de dominee van. de Gereformeerde Gemeente. Ons gezin kerkte in de dorpskerk op de Dam, een Hervormde Gemeente. Hij nam plaats aan tafel naast de lege stoel van Margreet.’ Even verder schrijft Jenneke Klijn: ‘Ik zag dat hij aangedaan was door wat er die morgen was gebeurd. Hij kwam zeggen dat hij moest vertellen dat ze (Margreet, CvdB) bij de Heere was, dat was hem verteld.’ De volgende morgen werd de oude oma van het gezin gebracht. Ze stond daar. Gebogen. Kromgetrokken. Ze kerkte bij de Oud Gereformeerde Gemeente, waas in die jaren ds. C. Smits predikant was. Ze vertelde wat ze gedroomd had de afgelopen nacht. ‘Ik zag de Heere Jezus staan met Margreetje naast Hem. ‘Ik wil niet dat deze verloren gaat’, had Hij gezegd,’zei ze. De twee bezoekers hadden woorden gesproken van troost. De Bijbel spreekt duidelijk: ‘In de naam van twee of drie getuigen, bestaat alle Waarheid.’
Jenneke beschikt over een open, eerlijke schrijfstijl. Het verhaal heeft diepgang. Het verhaal is innemend en ook autobiografisch van karakter, met een literaire reflectie.
Ook over hun tijd in Afrika vertelt ze boeiend. Hoe ze daar moeder is geworden van drie kinderen. Met groot plezier lesgaf aan vrijwel allemaal gekleurde kinderen. Ook over enkele aangrijpende gebeurtenissen en ten slotte hoe ze met George en de drie kinderen ternauwernood wist weg te komen van de compound, toen er grote bedreiging kwam. Dit boek is het lezen alleszins waard! Leerzaam! Over het werk op een zendingspost. Ook leerzaam voor de geestelijke ondersteuning, die Jenneke heeft ervaren! Ontvangen uit genade alleen! Warm aanbevolen!
C. van den Bovenkamp
1
Reageer op deze recensie
