Verborgen kinderleed achter kloostermuren.

Strafkind wordt verteld in twee delen. Het eerste deel is het verhaal van Erin een 78 jarige vrouw, die na de moord op haar man een moeizaam leven leidt in de gevangenis. Op jonge leeftijd werd zij ondergebracht in een klooster. Eerst in Ierland en later in Nederland. Het leed wat haar en de andere meisjes wordt aangedaan is onvoorstelbaar. De wreedheid van de meeste nonnen en andere machthebbers kende geen grenzen.

Het tweede gedeelde is de getuigenis van de slachtoffers die jaren na dato eindelijke hun mond open durven te doen. Bij velen is “echt” leven onmogelijk, alles gevoelens zijn “dood”, door de Middeleeuwse taferelen binnen de muren. Men had geen idee dat dit op zo’n grote schaal ook in Nederland voorkwam.

De wereld werd wakker geschud toen in 2002 The Magdalene Sisters een Engels-Ierse film uitkwam, gebaseerd op getuigenissen van vrouwen die jong, zwanger werden onder gebracht in een klooster met een zeer streng regime. En recenter in 2013 met Philomena, waarin een moeder op zoek gaat naar de baby die zij 50 jaar eerder moest afstaan. Het lot dat alle vrouwen en kinderen trof is diep triest te noemen. Laat een kind, Kind zijn.
Hartverscheurend ellendig en triest, dit verhaal moest verteld worden.