Lize Spit snijdt in prachtige zinnen opnieuw een moeilijk en pijnlijk thema aan.

Na eindige aarzeling begon ik in het tweede boek van Lize Spit. Het Smelt, vond ik een heftig boek, waar ik moeilijk doorheen kwam. Met dit boek snijdt Lize Spit opnieuw een moeilijk en pijnlijk thema aan. Ze schetst in prachtige zinnen het leven van de hoofdpersonages Simon en Leo. Simon is zichzelf niet meer, de nachtmerrie voor Leo wordt per bladzijde groter. De spanning neemt steeds verder toe. Hoe het is om samen te leven met een partner die aan een psychische stoornis lijdt? Hoe is de leefwereld van iemand met een bipolaire stoornis en hoe is de impact van deze ziekte op omringende familieleden en vrienden? Leo geeft de moed niet op, intussen verliest Simon de controle op de werkelijkheid. Na enkele gruwelijke en oncomfortabele details moet Leo toch afstand gaan nemen van Simon. Echter liefde weerhoudt haar om niet tot die stap over te gaan. Maar dan wordt de baby van hun vrienden Coen en Lotte vermist. Zit Simon hier achter? En is Coen nu echt de pestkop uit zijn jeugd? Langzaam maar vastbesloten komt Spit tot de climax.
Dit boek leg je moeilijk neer......