Als Rembrandt een boek had geschreven...

Als Rembrandt een boek had geschreven...........

Els Florijn weet in dit boek te raken en op meesterlijke wijze licht en donker af wisselen. De beschreven personages blijven voor een deel in de schaduw. Florijn speelt met licht en donker en weet de spanning en sfeer goed op te bouwen. Licht zijn de onbereikbare Engelen van Elizabeth. Donker, het gesticht en het klimaat daarbinnen, haar vader, haar jeugd en huwelijk. Kortom haar hele jonge leven is donker met enkele lichtbundels. Maar zij houdt zich staande tot het moment dat er geen perspectief meer is. Een hartverscheurend boek.

1890. Elisabeth de Lange, drieëntwintig jaar oud, wordt opgepakt en naar een gesticht gebracht. Twee baby meisjes zijn kort na de geboorte gestorven. Heeft Elizabeth hier de hand in gehad? Het leven binnen een gesticht is meestal slecht. Onopgeleid personeel zonder ervaring. Veel harde methodes. De psychiatrie staat eind negentiende eeuw nog in de kinderschoenen.
      Als het leven haar te zwaar wordt vlucht zij weg in een depressie of anderzijds (dissociatie).

Mooie verhaallijn. Chronologische opbouw van het verhaal met flashbacks en een onverwachte climax. Toegankelijk voor iedereen, korte zinnen, beeldende taal en soms wat poëtisch en sober. Leest in één adem en raakt in het hart. Een verhaal dat verteld moest worden. Els Florijn deed vooraf onderzoek.