Aaaaa

Het tweede boek in de Daevabad-trilogie ging voornamelijk over vriendschap en opofferingen. Het zet je zeker aan het denken. Ik heb zo hard genoten van het lezen van dit boek. Ik ben absoluut team Ali hier, hij is zo’n sweetie.

Het enige minpuntje was de langzame opbouw van het verhaal. Het is een slow-burn. Hoewel ik dat natuurlijk liever heb dan een gehaast verhaal. Ik denk ook dat het hier noodzakelijk is vanwege hoe goed doordacht en uitgestippeld deze wereld en verhaallijn zijn.

De laatste hoofdstukken zorgden er zeker weer voor dat ik op het puntje van mijn stoel zat, waardoor ik meteen het volgende boek wilde lezen, OPNIEUW.

De plots zijn gewoon zo goed, omg.
Ik ben nog niet klaar voor het einde van deze serie.