Zeer eigenzinnige, fascinerende science fiction

Een bundel kortverhalen gaand van 4 tot 64 blz. Science fiction, maar dan toch van een zeer eigenzinnige soort. De meeste verhalen lijken te draaien rond een wetenschappelijke doorbraak en wat die voor de ontdekker meebrengt. Maar soms gebeurt die ontdekking in een alternatieve wereld. De Toren van Babel heeft na honderden jaren bouwen eindelijk het uitspansel bereikt, en mijnwerkers (!) klimmen naar boven om een gat in de hemel uit te hakken. Een hormonenbehandeling heeft als onbedoelde nevenwerking dat de patiënt bovenmenselijk intelligent wordt. Een topwiskundige ontdekt een wiskundige redenering die bewijst dat alle wiskunde tegenstrijdig is. Aliens bezoeken aarde en een linguïste leert hun taal – en daardoor ook hun unieke manier om de wereld te zien. In een alternatieve werkelijkheid is kabbala de enige wetenschap, en een jonge “naamgever” zoekt een manier om met zijn “uitvinding” het lot van de armsten te verbeteren. Technologische ontdekkingen zijn té ver gevorderd om nog door mensen begrepen te worden. Een ingreep in de hersenen maakt je ongevoelig voor, zodat je niet meer discrimineert op basis van, de schoonheid of lelijkheid van het menselijke gelaat. Slechts één verhaal heeft niets met een doorbraak te maken: in een alternatieve werkelijkheid bezoeken God’s engelen regelmatig de aarde om wonderen te doen – maar door de vreselijke kracht van hun licht en energie maken ze ook telkens slachtoffers.
In sommige verhalen is het wetenschappelijke vernuft (ook dat van de auteur) zo dominant dat de personages erin verzuipen. Maar een paar verhalen schetsen een straf beeld van de menselijkheid van de personages precies door de parallel met de “ontdekking”. Het duidelijkste is dat bij de linguïste, die afwisselend met het verhaal van de aliëns het verhaal vertelt van haar overleden dochter – en je krijgt langzaam door dat ze dat doet volgens de wereldvisie van de aliëns, niet de onze. In elk geval zijn alle verhalen uitzonderlijk inventief – niet te verwonderen dat Chiang met Hugo’s en Nebula’s overladen is.