Gênante bundel exploitatie van kritiekloze fans

De verschillende scènes van A New Hope, beleefd door talloze figuranten, in 40 kortverhaaltjes. Het niveau is onwaarschijnlijk ongelijk. Een groot aantal verhalen zijn gewoon lui en vertellen de scène opnieuw, door de ogen van een figurant, met wat slappe cliché “privégegevens” over de figurant in kwestie. Hier is duidelijk een totaal onverschillige, luie eindredacteur aan het werk geweest, want sommige verhalen spreken mekaar tegen. Volgens het ene verhaal is premiejager Greedo een beginneling, volgens een ander een gevreesde bounty hunter. Volgens het ene verhaal gaat ie op een belachelijke manier de grond op in de cantina, in andere verhalen is daar geen sprake van. Zelfs het moment in de scène dat ie binnenstapt verschilt.

Verderop is er een verhaal over het jongmens dat bij de rebellenbriefing zegt dat je de Death Star onmogelijk zo kan aanvallen “not even with a computer”. Helaas, hij mag niet mee want er zijn toestellen te kort. In een ander verhaal zijn er net meer toestellen dan piloten bij de Rebellion. En sommige verhalen zijn gewoon tenenkrullend ridicuul, met wat slap gezwam van de dode aunt Beru (is dat ook al een Force ghost dan?) als absolute dieptepunt.

Gelukkig ook een heel aantal straffe verhaaltjes waar tenminste verbeelding bij is komen kijken. Zoals dat van een administrator op Vader’s star destroyer die de helse formulierenstroom van het Empire perfect beheerst. Of dat van een cynische stromtooper, één van het groepje dat van Ben te horen krijgt dat dit niet de droids zijn die ze zoeken. Of dat van de muis-droid die door Chewbacca wordt weggebruld aan de lift in de Death Star en die betrokken blijkt bij een liefdesrelatie tussen een mechanieker en een moff… Het monster in de trash compactor blijkt een wezen te zijn dat de Force beheerst. Ian Doescher, de man die alle films in Shakespeariaanse tragedies heeft omgezet, doet het nog eens met Palpatine die het nieuws van Bens dood verneemt. En het laatste verhaal is een hilarische dialoog tussen de auteur van het fameuze “Journal of the Whills” en een zeurderige collega, waarbij zowaar… de openingscrawl van A New Hope geschreven wordt. Helaas, met één op de vier verhalen echt goed, is dit een gênante bundel exploitatie van kritiekloze fans.