De weg naar huis van Rose Tremain

In De weg naar huis maken we kennis met Lev, een man van begin 40 afkomstig uit Oost-Europa. Lev zit in de bus op weg naar Engeland waar hij gaat proberen een baan te zoeken. Niets anders op zak dan een tas met wat kleding, zijn paspoort, wat toiletartikelen en een fles wodka. Op weg naar een betere toekomst, op weg naar meer geld zodat hij zijn 5-jarige dochter en zijn moeder kan onderhouden. Een man die huis en haard achterlaat, nog rouwt om zijn veel te vroeg gestorven vrouw in de hoop iets te kunnen betekenen voor degene waar hij het meest van houdt. Sommigen in Nederland, zeker zo in verkiezingstijd, hebben hier een term voor: “gelukszoeker”.

Deze term bleef maar in mijn hoofd zitten terwijl ik mij liet meeslepen in dit verhaal en je de persoon achter deze “gelukszoeker” leert kennen, zijn goede en minder sterke kanten. Het is een verhaal over rouw, vooroordelen, vallen, opstaan en weer vallen. Als lezer wil je alleen maar dat het hem goed gaat.

En in dit geval loopt het ook goed af, hij vindt zijn geluk! Het lukt hem zijn doel te bereiken namelijk zijn gezin onderhouden en bestaanszekerheid creëren. In Engeland? Nee, gewoon in zijn eigen land. Doet hij dat door te profiteren van anderen of door illegale activiteiten? Nee. Hij doet het op eigen kracht. De aanhouder wint, tegen alle vooroordelen en verwachtingen in. In het geval van de hoofdpersoon kan de weg naar huis pas starten als hij ver van huis is. Door weg te gaan kon deze gelukszoeker weer naar huis.

Dit is prachtig boek , winnaar van de Orange Price 2008. Voor mensen die een wat meer allround beeld willen krijgen van een (legale) gelukszoeker is dit boek de moeite waard. Wat had jij gedaan in het geval van Lev?