De waarheid

Vleugels van vuur van Tui T. Sutherland is een voorbeeld van een fantasy-serie die ik al een hele tijd met mijn zoon lees.

In ‘De helderste nacht’ - boek vijf van Vleugels van vuur - volgen we de kleine draak Zonnetje. Ze is een uitverkoren drakenjong en gelooft sterk in de profetie. Samen met haar vrienden kan ze de oorlog stoppen. Maar klopt dit wel?

Morgenziener beweert het tegendeel: ‘Ik heb de hele profetie verzonnen… Nu zal de oorlog eindeloos doorgaan, en elke dag weer zullen er draken sterven, misschien wel generaties lang. En allemaal zullen ze zich afvragen wat er toch gebeurd is met die geweldige drakenjongen die ze zouden komen redden, maar die nooit kwamen opdagen.’ (p. 12)

We vragen ons af of het waar is. Is het hele leven van Zonnetje en haar vrienden een leugen?

Al van in het begin ligt het leestempo hoog. ZandVleugel Zonnetje wordt ontvoerd en beleeft allerlei spannende avonturen. We blijven maar lezen - de hoofdstukken zijn kort, dus kan er steeds eentje bij.

We houden van Zonnetje! Het schattig en naïef draakje komt erg oprecht en dapper over. Ze is lief voor slechteriken (want iedereen maakt fouten), weet dat vechten geen zin heeft en houdt ervan als verschillende stammen samenleven.

In dit vijfde deel krijgen we antwoord op al onze vragen over Zonnetjes ouders, de profetie, de vleugels van vuur en de oorlog. Het verhaal stopt dan ook hier in het Nederlands.

In de originele versie zijn er nog vele delen. Misschien lezen we ze ooit verder samen? Dat zou fijn zijn!