Lezersrecensie
Een leuke vermakelijke Italiaanse feelgood
Het boek ‘Een Italiaanse bruiloft’ hebben wij gewonnen bij Uitgeverij de Fontein! Nogmaals bedankt!
In dit verhaal volg je de levens van Ana en Skye. Twee verschillende verhalen die zich allebei laten leiden naar het Italiaanse stadje Montenello en waar hun levens elkaar kort, maar krachtig kruisen. Een verhaal waarin op zoek zijn naar jezelf en zelfliefde een mooie rol spelen.
Ik waande mij helemaal in Italiaanse sferen en dan met name door het verhaal van Ana. Het verhaal van Skye draait vooral om haar leven voor de bruiloft in Montenello. De tijd dat zij uiteindelijk in Italië is, is maar een klein deel in het verhaal. Met Ana ga je al eerder in het verhaal naar Italië, maar krijg je vooraf ook het verhaal mee wat haar daar naar toe geleid heeft. Persoonlijk vond ik haar verhaal leuker om te lezen.
Wat ook een grote rol in dit verhaal speelt is eten, eten en nog eens eten; de gerechten zijn zo gedetailleerd beschreven dat je er meteen trek in krijgt. Dit zegt ook wel iets over de prettige en beeldende schrijfstijl van Nikky Pellegrino. Wat ik wel een opvallende keuze vind, is dat het perspectief van Skye in de ik-vorm geschreven is en het perspectief van Ana in de derde persoon. Ik ben er ook niet achter waarom hier onderscheid in is gemaakt.
Ik vond dit een leuke en vermakelijke feelgood om te lezen, dat zich afspeelt in een prachtige omgeving en waarbij ook de humor niet ontbreekt!
‘Soms lijkt het alsof de liefde ontbreekt, maar op de een of andere manier was die er ondertussen toch.’
In dit verhaal volg je de levens van Ana en Skye. Twee verschillende verhalen die zich allebei laten leiden naar het Italiaanse stadje Montenello en waar hun levens elkaar kort, maar krachtig kruisen. Een verhaal waarin op zoek zijn naar jezelf en zelfliefde een mooie rol spelen.
Ik waande mij helemaal in Italiaanse sferen en dan met name door het verhaal van Ana. Het verhaal van Skye draait vooral om haar leven voor de bruiloft in Montenello. De tijd dat zij uiteindelijk in Italië is, is maar een klein deel in het verhaal. Met Ana ga je al eerder in het verhaal naar Italië, maar krijg je vooraf ook het verhaal mee wat haar daar naar toe geleid heeft. Persoonlijk vond ik haar verhaal leuker om te lezen.
Wat ook een grote rol in dit verhaal speelt is eten, eten en nog eens eten; de gerechten zijn zo gedetailleerd beschreven dat je er meteen trek in krijgt. Dit zegt ook wel iets over de prettige en beeldende schrijfstijl van Nikky Pellegrino. Wat ik wel een opvallende keuze vind, is dat het perspectief van Skye in de ik-vorm geschreven is en het perspectief van Ana in de derde persoon. Ik ben er ook niet achter waarom hier onderscheid in is gemaakt.
Ik vond dit een leuke en vermakelijke feelgood om te lezen, dat zich afspeelt in een prachtige omgeving en waarbij ook de humor niet ontbreekt!
‘Soms lijkt het alsof de liefde ontbreekt, maar op de een of andere manier was die er ondertussen toch.’
1
Reageer op deze recensie
