Recensie Het rood en het zwart

Julien Sorel is de zoon van een timmerman, het is een fragiele mooie jongen met donkere krullen die zijn gezicht omlijsten. Hij is geinteresseerd in literatuur en voelt een enorme passie voor Napoleon, dat waren pas tijden. Geboren in het verkeerde gezin, in de verkeerde tijd. Julien's grootste angst is geminacht te worden. Het enige wat Julien wil is carriere maken maar hij beseft dat hij niet tot de aristocratie behoort en dat dit dus heel wat moeite zal gaan geven. Na verschillende banen en affaires gaat zijn carriere de goede kant op. Hij raakt steeds meer van zichzelf en zijn ideeën vervreemd. Geestelijk raakt hij de weg kwijt. Maar carriere maakt hij, op een gegeven moment geniet hij aanzien. Dit is van korte duur omdat zijn trots en woede de overhand krijgen. Dit resulteert in een moord met alle gevolgen vandien. Uiteindelijk vindt hij zichzelf geestelijk weer terwijl zijn krachten afnemen. In Mathilde's ogen is de dood van Julien een ware heldendood waarin zij haar verborgen fantasieën kan uitleven. Het verschil tussen Mathilde en Mevr. de Renal wordt treffend weergegeven. Vooral de gesprekken die Julien met zichzelf voert en de tijd waarin dit verhaal zich afspeelt maken dit boek heel bijzonder.