Hoopvolste roman van 2021

Missy is een oudere dame van 79 jaar. Ze neemt ons mee in haar huidige dagelijkse leven, maar laat ook korte 'beelden' van vroeger zien. Haar huidige dagelijkse leven is niet erg spannend. Haar wereld is zelfs maar erg klein, ze heeft geen vrienden en nauwelijks contact met haar familie. Hierdoor is ze een oude mopperkont geworden, die eigenlijk nergens meer zin in heeft.

Op een dag ontmoet ze dan twee vrouwen, die beiden erg verschillend zijn. Eigenlijk heeft Missy helemaal geen zin om contact te hebben met deze twee vrouwen, maar hoe beter ze de dames leert kennen, hoe beter Missy begint te ontdooien en minder begint te mopperen.

--

Mijn verwachtingen van "Een tweede kans voor Missy" waren best hoog, maar spijtig genoeg ben ik teleurgesteld. Het begint met een mopperende Missy en dat maakte voor mij het verhaal wel interessant, want ik wilde graag weten waarom ze dan zo'n mopperkont is. Vervolgens krijg je steeds meer over haar huidige leven en het verleden te weten, maar interessant was het niet. Het was voor mijn gevoel veelal van hetzelfde. Verdriet en continue gemopper. Dit veranderd pas heel laat in het boek, waardoor het een worsteling is om door het verhaal heen te komen. Op een gegeven moment snap je de hint hoe eenzaam Missy is wel.

De schrijfstijl van Beth Morrey heb ik verder weinig over te zeggen. Het was niet bijzonder, maar het was ook niet slecht. Qua dat was het makkelijk leesbaar en kan ik mij voorstellen dat men snel door deze roman heen komt.

Het einde verbaasde mij wel, maar niet perse ten goede voor de beoordeling. Ik was eerder geschokt en vond de ontknoping wat raar aanvoelen. Het verhaal voelde voor mij erg langdradig en zeurderig, om dan met zo'n ontknoping te komen rijmt niet helemaal met elkaar.

Er gebeurde veel in dit boek, maar voor mijn gevoel ook weer niet. Daarnaast kwamen een aantal situaties wat overdreven en ongeloofwaardig over. Jammer genoeg dus niet mijn roman en voor mij niet erg hoopvol.