Lezersrecensie
De stilte voor de storm
Met hoge verwachtingen begon ik aan de stilte voor de storm. In dit boek volgen we het verhaal van Catherine en Lucian. Catherine heeft iets traumatisch meegemaakt, waardoor ze niet wil of kan praten. De artsen zeggen dat de enige weg op vooruitgang is om haar verleden onder ogen te zien.
Vijftien jaar terug leerde Catherine, Lucian kennen. Ze begonnen een heftige maar kortstondige liefdes relatie, waarna er wat gebeurde dat Catherine wegging bij Lucian. Ze trouwde en kreeg kinderen. Na vijftien jaar gebeurt er iets, waardoor de wegen van Catherine en Lucian elkaar weer ontmoeten. Ze zouden weer opnieuw verliefd kunnen worden, maar hiervoor moet Catherine de waarheid vertellen over waarom ze destijds weg is gegaan.
Aan de hoge verwachtingen werd niet voldaan. Dit kwam onder ander door de verschillende tijdsprongen die werden gemaakt in het verhaal die zowel vanuit Catherine als Lucian werden verteld. Dit maakt het niet altijd duidelijk, waar in het verhaal je zat en door wie het verteld werd. Mogelijk dat dit kwam door het luisterboek. Daarnaast kwamen er veel namen in het verhaal voor en het duurde best wel even voordat duidelijk was wie, wie was.
Naast de tijdsprongen en verschillende perspectieven, spraken de karakters mij niet aan. Ik vond het gene leuke personen en het thema van overspel die op de voorgrond stond vond ik ook minder. Aan het eind werd het boek wel spannender en volgden gebeurtenissen elkaar meer op. Daarvoor was het langdradig aan het worden. De twist aan het eind vond wel goed, al had ik hem wel zien aankomen.
Uiteindelijk vond ik het een oké boek, maar is het voor mij niet meer dan een magere drie sterren.