Een gezin in Iran treft een gruwelijk lot.

Hadden ik zes sterren mogen geven dan deed ik het. Dit debuut is een uitstekend geschreven boek van een Iraanse schrijver die zelf is gevlucht in 1983 uit het gevaarlijke Iran van Khomeini. Het is geen autobiografie maar zijn ervaringen mengt hij onder zijn verhaal. Het gaat hier over een westers georiënteerd gezin die in Iran aanzien heeft maar na de val van de Sjah het enorm moeilijk krijgt om zich aan te passen. Hun zoon Piruz wil zich verzetten tegen dit hatelijk regime en komt in zware moeilijkheden. Zijn ouders en kennissen kunnen hem telkens met moeite uit de klauwen van het regime bevrijden. Ondanks de smeekbede van zijn moeder blijft hij zich inzetten voor de terugkeer naar vroeger en beland in de meest gruwelijke martelkamers van Khomeini en zijn trawanten. Nergens een mindere tekst of onderwerp, alles leest vlot weg. Het is geen geschiedenisboek omdat dit gruwelijk regime nog altijd heden ten dage de realiteit is. Niemand lijkt daar zeker van zijn leven, wat onlangs nog bewezen is. Khomeini, ooit ingehaald als redder des vaderlands na de tirannieke Sjah keerde algauw zijn beloofde hervormingen om en werd zelf één van de grootste dictators die er zijn. Ik hoop op een volgend boek van deze auteur. Na het lezen van dit boek besef je pas in welke vrijheid wij hier kunnen leven, ondanks ook enkele tekortkomingen.