Van eiland naar vasteland.

Een Vlaming, tevens journalist voor een krant, gaat voor enige maanden naar het voormalige Nederlandse eiland Urk. Urk ligt nu aan het vasteland geklonken, ten gevolge van de Zuiderzeewerken eind jaren '30. Nu behoort het tot Flevoland. De auteur wil daar de mensen beter leren kennen die erom berucht zijn in een zeer gesloten gemeenschap te leven. Daarom moet hij er ook tijdelijk gaan wonen om hun gedragingen beter te kunnen begrijpen. Door dit boek te lezen kom je inderdaad meer te weten wat daar gebeurt. Hij wil zich ook gaan verdiepen in de verschillende geloofsgemeenschappen gaande van zeer streng tot een milder type van geloof. Wie in Urk werd geboren werd zo goed als zeker visserman, maar nu zijn de tijden veel veranderd en de jongeren geraken totaal ontspoord. Doordat het een zeer kleine gemeenschap betreft zijn de bloedlijnen zeer beperkt en er word dan ook getrouwd met neef en nicht. Drank, drugs, geweld en ongehoorzaamheid aan de wet zijn nu meer aan de orde van de dag. Persoonlijk vond ik het niet zo denderend om lezen omwille van de vele passages van de Bijbelgemeenschappen waar God alom vertegenwoordigd is tot in het absurde toe. De auteur kan ze moeilijk ontwijken natuurlijk, maar het is niet mijn ding. Interessanter waren de verhalen over het extreem zware vissersbestaan en hun onderlinge verhoudingen met elkaar.