Migranten in België tussen 1944-1978.

Tom Naegels beschrijft in dit lijvig boek de migratiegeschiedenis in België van net na de tweede wereldoorlog. Het begint ermee dat de Belgische koolmijnen net na de wereldoorlog een tekort aan werkkrachten hadden. Veel krijgsgevangen werden verplicht tewerk gesteld en dat verdween stelselmatig toen de oorlog was beëindigd. De economie trok aan en de mensen hadden beter en veiliger werk in andere sectoren. Aangezien de steenkoolmijnen een dure aangelegenheid waren werd deze ruim gesubsidieerd door de overheid. In andere landen begon men te denken dat steenkool delven een aflopend verhaal was maar in België duurde het tot 1965 vooraleer men daar aan dacht. Migranten waren de ideale en goedkope werkkrachten met als gevolg dat deze mensen hier dan uiteindelijk ook bleven en aan gezinshereniging dachten. Bij vele Belgen viel deze massale migratie en concentratie van vreemdelingen niet in goede aarde en er begonnen conflicten te komen. Uiteindelijk kwam er zelfs een nieuwe politieke partij aan bod die deze meningen kanaliseerde. Dit alles heeft de auteur in een mooi en leesbaar boek naar voren gebracht.