Verscheurt

Geweldig boek. Sinds lange tijd dat een boek me naar de keel grijpt. Dat mag met literatuur, niet zozeer omdat het boek relevant of herkenbaar is, wat Ouariachi maar een suf argument vindt, maar omdat het als een scalpeermes geschreven is.

In het begin heb je dat nog niet door en dat komt ook door de wat suffige titel. Herfstdraad suggereert iets kwetsbaars maar dat is het boek niet. Het scheurt. Het gaat over een scheurende samenleving, van echtscheiding en de relatie met een peuterpuberend kindje, de Me-too en de woke-cancel cultuur en de opkomst van deftig rechts. Maar ook het verlaten van je geliefde stad Amsterdam en de herintrede van de jaren ‘70-’80 met new wave muziek, roken en te veel drank. Dat schuurt bij mij omdat ik dacht dat we dat achter ons hadden gelaten. Ouariachi onderzoekt, wordt niet gauw moralistisch, terwijl dit boek wel aanklaagt, maar eindigt wat zoetsappig. Maar dat is het echte leven natuurlijk ook wel eens zo.

Literatuur in actie. Een uiterst actueel boek in een tijd waarin een oorlog Europa verscheurt.