Schaduwwereld en verbondenheid

In de keiharde schaduwwereld van criminaliteit, drugs, vergelding en afgedwongen loyaliteit. Angst. Je krijgt als lezer nauwelijks rust, spannend is het zeker. Wat me raakte was de scherpe tekening van de karakters en hoe ze gedreven worden door hun verleden en uitzichtloosheid. Geen moment twijfel je aan hun motivatie, hoe ver dat ook van je bed af is. Want er is ook echte verbondenheid die er toe doet. Dat realisme houdt je aandacht vast.
De stijl is scherp, geestig en vaak heel goed getroffen. En wreed realistisch, op het weerzinwekkende af.

Minpunten zijn er ook. Gaande het verhaal neemt het effectbejag toe. Ik moest me dwingen om het uit te lezen. De wending aan het eind ontging me maar ik had geen geduld meer om dat uit te zoeken.
Het is jammer van de oppervlakkige vertaling. Soms komt het straat-Amerikaans niet uit de verf. Dat is misschien ook wel moeilijk te vertalen. Soms is het duidelijk dat de vertaling te letterlijk is maar zou ik er zo een goede Nederlandse uitdrukking voor weten. En sommige zinnen zijn niet eens te begrijpen. Mij stoort dat en leidt me af.

Maar gelukkig is er dan nog de zwepende vaart van het verhaal.