Amerikaans heldendom

Hillary Clinton geeft een aardige inkijk in de verhoudingen in het Witte Huis en de internationale verhoudingen van de VS. Het verhaal leest als een ‘Dan Brown’ met dezelfde snelheid, toevalligheden en onwaarschijnlijke verplaatsingen over de aardbol. In een reisschema dat je niet vooraf zou kunnen plannen. Medestanders en tegenstrevers zijn net op tijd beschikbaar om het plot verder te helpen en de omstandigheden zijn net realistisch genoeg zodat je het gelooft. Je blijft lezen. Een heerlijke page turner.

Over het verhaal ga ik niks zeggen, de flaptekst verklapt meer dan genoeg. Bij mij beklijft wel het beeld dat het hele verhaal een ferme Amerikaanse bias heeft. Als je maar eerlijk bent, de waarheid vertelt en loyaal aan je vrienden dan bereik je wat je nastreeft en zullen zelfs je tegenstrevers je respecteren. Waarmee de echte vijanden verraders zijn in het schelle licht van het echte kwaad. Tegen het eind was daar de rek wel uit. Het laatste stuk (vanaf het bezoek aan het Kremlin) is erg plat.
Heel goed en fris vond ik de consequente vrouwelijke benadering.

Een akelig minpunt vind ik de omschrijving van de Pathanen die vreselijker zouden zijn dan ISIS en de Taliban. Daarmee wordt een hele bevolkingsgroep weggezet. De Pathanen vormen de grootste bevolkingsgroep in Afghanistan, gewoon mensen die proberen te overleven. Weliswaar komen veel Taliban uit deze groep maar de Taliban is de terreurorganisatie en niet de Pathanen.