Ontzagwekkende vertelling

De nazi’s kenden mijn naam  is een uitzonderlijke vertelling van Magda Hellingers zorgzame leven en het verbazingwekkende verhaal van haar overleving van de man die ze in Birkenau ontmoette en die later haar echtgenoot zou worden, en het overleven – tegen alle verwachtingen in – van vele anderen. Er zijn vele, vele verhalen over de Holocaust verteld en dit is een andere; waarheid, wratten en al. Een echte aanrader.

Magda werd in maart 1942 in een veewagen naar Auschwitz gedeporteerd om geen andere reden dan dat ze een Jood was. Dat zou het begin zijn van de volgende drie jaar van haar leven, waarin ze vocht om in leven te blijven en vocht om anderen in leven te houden. De verschrikkingen van Auschwitz en het kamp ernaast, Birkenau, zijn bekend en het is buitengewoon dat iemand deze kampen heeft overleefd. Magda werd in een machtspositie geplaatst als Blockälteste - een blokleider die verantwoordelijk was voor de dagelijkse organisatie van het blok, met hygiëne als een van de belangrijkste aandachtspunten. Op die manier was ze in staat om gevangenen veilig te houden en talloze levens te redden in de periode en tot aan de bevrijding. De hele tijd was ze zelf constant in gevaar.

Maar die machtspositie leverde haar nadien ook de naam van collaborateur op. Samenzweerder met de nazi’s.  Ze werd met een schuldige vinger aangewezen door andere overlevenden van de kampen terwijl het voor haar elke dacht een gevecht was om te blijven leven en haar blokbewoners in leven te houden.

Hoewel het me verkeerd lijkt om te zeggen dat ik heb genoten van een verhaal dat vertelt over de dood van zovelen en de poging tot vernietiging van een heel ras, vond ik het boek een fascinerend en sta ik vol ontzag en bewondering voor de verschrikkingen die Magda heeft doorstaan.