Uit het leven gegrepen

Dit verhaal zou zo maar eens waar kunnen zijn en dan is het best confronterend soms. Het boek springt tussen 3 periodes. Een verledenTOEN (waar je meer te weten komt over Sylvia en haar relatie met Paul) DE HANDLEIDING (dit is wat Sylvia voor Paul achterlaat) dit bevat meer informatie over hun kinderen, hoe hun karakters zijn, hoe Syl wil dat Paul de kinderen behandeld en benaderd, wat ze hoopt dat hij voor hen kan doen en vooral ook de vrouwen die hem nu zullen benaderen en dan is er NU het leven na de dood van Sylvia.
De Handleiding is zo emotioneel soms. Als moeder mag je er niet aan denken om ooit voor zo’n taak te komen staan als een handleiding te moeten schrijven voor je man. Het is ook confronterend soms. Sylvia maakt zichzelf het verwijt dat ze nog meer tijd in de kinderen kon steken in plaats van haar gsm, boek … (en dan denk ik meteen aan mezelf) Ze beschrijft ook haar kinderen, hoeveel liefde ze voor ze voelt, over hun karakters en wat dat met haar deed, over de twijfels die ze had als moeder en of ze het wel allemaal goed deed …
NU is gewoon prachtig geschreven, de reacties van de kinderen, de gedachten van Paul, hoe mensen reageren naar Paul toe en wat ze zeggen …
.
Voor ik dit boek las had ik een paar negatieve recensies gelezen maar wat ben ik blij dat ik die genegeerd heb. Voor als ik er niet meer ben is puur zonder gene en poespas. Het verhaal is soms hard maar er zijn ook grappige momenten… alleen het einde was voor mij weer zo snel gedaan. De kleine romanticus in mij had een bepaald verhaal liever meer zien groeien.