Advertentie

Eileen is nog niet zo lang weduwe. Haar man, steun en toeverlaat Wim, is onverwacht overleden. Ze zit midden in het rouwproces. Voelt zich in de steek gelaten door hem, door haar beste vriendin en heeft moeite het leven verder te leven. Als ze bezig is spullen op te ruimen vindt ze weer de doos waarin spullen van haar Ierse grootmoeder zitten. Een sjaal die zij altijd droeg en nog wat andere spulletjes. Ook het trouwboekje zit in de doos. Als ze het leest valt het haar op dat de trouwdatum daarin afwijkt van wat haar grootmoeder haar altijd heeft verteld. De nieuwsgierigheid is gewekt.
Ze besluit het roer om te gooien. Wil haar huis verkopen en met de camper op reis gaan naar Ierland op zoek naar het verleden van haar oma. Haar twee dochters, zus en vrienden snappen er niets van. Toch zet ze door. Ze verhuurd haar huis en gaat vrij onvoorbereid op pad. Tijdens haar tocht blijft ze hangen op diverse plekken, wordt verliefd en verliest die liefde ook weer. De band met haar kinderen, zus en vriendin wordt anders en beter.
Brengt de zoektocht haar alles wat ze gedacht en gehoopt had?

Op de cover staat een stenen huisje met een rode deur. Een Iers huisje? . Geen echt opvallende cover, wel passend bij het verhaal, de deur komt regelmatig terug in het verhaal. Al is het wel een mooie simpele cover.
Het verhaal wordt op een beschrijvende manier verteld, daardoor leest het erg vlot. Af en toe is er een terugblik in het verleden, dat geeft het verhaal wat extra body. Het boek is opgedeeld in delen en die weer in hoofdstukken. Ze delen vallen ene beetje samen met de fases in het verhaal, dat leest extra prettig.
Helaas zitten er wat tekstuele foutjes in het boek en met het ebook dat ik gelezen heb leek wat fout te zijn gegaan, het was erg gecomprimeerd waardoor alle alinea’s ontbraken. Dit kwam het leesgenot niet ten goede.
De karakters blijven vrij vlak. Eileen leer je wel beter kennen, maar het is jammer dat ze geen ontwikkeling doormaakt. Ze leunde altijd op Wim en blijft nu leunen op anderen. Als zich problemen voordoen kruipt ze in haar schulp en wacht eigenlijk tot anderen de situatie voor haar oplossen. Het gaat Eileen allemaal wel erg gemakkelijk af. Ze ontmoet steeds de juiste personen die haar helpen en de situatie voor haar oplossen. Ze groeit niet. Ook de gesprekken die ze voert met haar naasten gaan niet echt de diepte in. Ook het contact met haar dochters blijft vaag en niet hecht. Jammer, voor mij is dat een gemiste kans. Wat bevreemde is dat ze toch een intelligente vrouw is ( heeft tenslotte gestudeerd) maar de basiskennis uit het dagelijks leven ontbrak.
Tijdens de reis worden er wel wat omgevingsschetsen gegeven, hierdoor heb je een beetje het idee waar ze zich bevindt. Dat had van mij ook iets meer mogen zijn. Ik proefde niet echt de sfeer van het land waar ze zich op de momenten bevond.

Ik vod het een wat tegenvallend verhaal. Het had weinig body, bleef wat oppervlakkig. Ik had de karakters graag wat meer uitgediept gezien, het verhaal biedt daar aanknopingspunten genoeg voor. De sfeerschetsen waren ook wat summier, echt mooie landschapsbeschrijvingen hadden wat meer sfeer in het verhaal kunnen brengen. Ook een paar inhoudelijke foutjes ( voor mij in ieder geval ).
2 1/2 ster

Reacties op: gemiste kans

22
Thuisreis - Marceline de Waard
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners