Hartverscheurend mooi

Tijdens het lezen van Onverschrokken dacht ik dat Rebecca mij niet nóg meer zou kunnen raken met een volgend verhaal. Ik had het mis... De laatste brief heeft mij laten lachen, laten huilen en mij intens laten meeleven met Ella, Beckett, Colt en Maisie. Alle gebeurtenissen die deze vier personen doorstaan, maken dat het verhaal een achtbaan van emoties is. Je voelt de machteloosheid die je als moeder voelt als je kind ernstig ziek is. Het is voor bij heel bijzonder dat ik tijdens het lezen regelmatig een bladzijde opnieuw las omdat ik het zo aangrijpen mooi geschreven vond. Wat een allemachtig prachtig en hartverscheurend mooi verhaal. Ik sluit het in mijn hart en zal het koesteren.