Feelgood van de bovenste plank!

Tijdens het lezen van "Storm in een glas Takkenthee" heb ik enorm met zowel Sara als Camiel meegeleefd. Jacodine weet de gevoelens van beide hoofdrolspelers zo goed te omschrijven en dat schrijf ik niet omdat zij en ik elkaar een beetje kennen. Ik meen het oprecht. Lieve Sara die veel te goed is voor deze wereld en zichzelf terugziet in haar beide dochtertjes, de een pittig en direct en de ander lief en terughoudend en die alles voor haar meisjes overheeft. Zelfs een goede relatie met haar het bloed onder haar nagels vandaan halende ex.
Camiel die Sara alle ruimte wil geven die ze nodig heeft, maar die ook zijn eigen grenzen kent. Dit is precies waarom ik zo van feelgood hou. Ik heb hardop gelachten, gehuild en zet het boek met een heerlijk gevoel in mijn boekenkast bij de twee eerdere delen. Chapeau, Jacodine! Vijf dik verdiende sterren van mij.