Hemel op aarde

Als liefhebber van Parijs was ik natuurlijk enorm nieuwsgierig naar het boek ‘Hemel op aarde’ van @robkemps13. Hij is gefascineerd door kerkhoven en Père Lachaise heeft een speciale plek in zijn hart. In de tijd dat hij Frans leerde in Parijs, ging hij er elke dag even heen en leerde steeds meer over de mensen die er begraven liggen. Iedereen (in ieder geval de ouderen onder ons) kent wel Edith Piaf (Je ne regrette rien) en Oscar Wilde, wiens graf nog steeds vol met lippenstiftkusjes zit. Ook Chopin en Jim Morrison (The Doors) zijn bekend, maar er liggen nog zo veel meer mensen wiens geschiedenis de moeite waard is om te kennen.

Kemps vertelt ons dat hij altijd via de zijingang naar binnen gaat, bij het gelijknamige metrostation. Daar staat meteen een plattegrond. Père Lachaise is na de Eiffeltoren de meest bezochte toeristische attractie van Parijs! We vinden er ook het graf van stedenbouwkundige Haussmann, die halverwege de 19e eeuw de opdracht kreeg om Parijs op de schop te nemen. Dat de brede boulevards eigenlijk bedacht zijn om barricades van relschoppers te voorkomen is een leuk weetje! We vinden er ook het graf van Félix Faure, oud-president van Frankrijk die overleden is tijdens een vrijpartij (!) en het graf van Marcel Marceau. In zijn Mimeschool in Parijs verzon hij een act waarbij hij tegen de wind in liep, wat Michael Jackson later zou inspireren tot zijn beroemde moonwalk. Wist je overigens dat Joodse mensen steentjes leggen op een graf? Deze vergaan niet, in tegenstelling tot bloemen. Op het graf van Victor Noir ligt een levensgroot beeld van hem. De bobbel in zijn broek is helemaal glanzend gewreven: het verhaal gaat namelijk dat een vrouw die onvruchtbaar was zat te rouwen bij dit graf en over die bobbel wreef. 9 maanden later beviel ze van een tweeling. Je snapt dat de bobbel nog steeds glanst tegenwoordig.

Verder geeft Kemps leuke bezoektips in de verschillende arrondissementen die gelinkt zijn aan verschillende personen die op Père Lachaise liggen. Ik kan nog uren doorvertellen, maar ik zou zeggen: lees het boek zelf. Als francofiel zul je er enorm van genieten, net als ik!