Love at first knight

Het derde boek voor de @worldofromancenl boekenlounge was ‘Love at first knight’ van Megan Clawson. De titel is leuk gekozen en ook de cover ziet er met zoete kleurtjes aantrekkelijk uit. De achterflap had het al over ‘de degens kruisen’, maar waar ik hoopte dat dit figuurlijk bedoeld was, bleek het toch anders uit te pakken.

De stille, teruggetrokken Daisy heeft het gevoel dat ze in het verkeerde tijdperk geboren is. Ze leeft in haar eigen fantasiewereld. Als ze een vakantiebaantje aanneemt bij de Tower of London voelt dat als een stap in de goede richting. ‘Deze baan voelt griezelig perfect.’ Weg van haar ouders en haar tweelingbroer Simon en succesvolle zusje Marigold. Ze vindt het erg spannend, maar waagt de sprong. Ze betrekt een appartementje en de excentrieke Bobble blijkt de perfecte huisgenote. Zij is alles wat Daisy niet is, maar met haar vlotte babbel weet ze Daisy uit haar comfortzone te trekken. In Londen ontmoet Daisy Teddy, die een burggraaf blijkt te zijn. Noodgedwongen moet Daisy hem onder haar hoede nemen. Als ze door zijn toedoen bijna ontslagen wordt, verklaart ze hem de oorlog. Het pantser der liefde blijft echter niet ongeschonden…

Het verhaal komt traag op gang. Dit kan ook komen door de vele gevechten die beschreven worden. Het ‘larpen’ (Live action role playing) komt namelijk veelvuldig terug. Als je hier van houdt, is het echt het perfecte boek, maar ik heb er helaas niets mee. Dit heeft er voor gezorgd dat ik het boek na bladzijde 167 heb weggelegd. Sorry!

Daisy heeft een soort van alter ego: lady Alenthaea. Zij doet alles wat Daisy niet durft: ‘De enige keer dat ik mezelf echt vertrouw, is met een wapen in mijn hand, dus ik laat de twijfels aan Daisy over, terwijl Alenthaea bezit van me neemt.’

Het grappigste vond ik het ‘incident met de slang.’ Ik zag het helemaal voor me!

@harpercollins bedankt voor het recensie-exemplaar en nogmaals: voor degenen die van ‘larpen’ houden kan het zomaar een erg leuk boek zijn!