Veel diepgang

3,75*

Nadat ik echt had genoten van het eerste deel, dat hoewel het verhaal op zich vooral onder het genre van romance valt ook erg veel diepgang bevat, keek ik heel erg uit naar het tweede deel. En ik werd niet teleurgesteld - ook in Midzomerspel lees je een romantisch verhaal waarin diepgang en moeilijke onderwerpen niet worden geschuwd. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van zowel Tori als Charles, wat ik persoonlijk altijd een meerwaarde vind in romance, en ook hier vlieg je weer door het boek door de enorm vloeiende schrijfstijl.

Inhoudelijk denk ik dat het boek misschien wat korter had gekund (soms waren er wat herhalingen) en ik kan me voorstellen dat mensen vallen over het hele friends to lovers en het “niet durven praten over je gevoelens”-gedeelte, waardoor (uiteraard) wel wat misverstanden ontstaan. Toch vond ik het in deze context (middelbare school, onzekerheden die meespelen, eerste liefdes…) begrijpelijk en geloofwaardig overkomen. Wat ik vooral fijn vond aan dit tweede deel, is dat je naast Tori en Charles ook hun vrienden blijft volgen en dat de ontwikkeling van een relatie tussen hen niet het hoofdonderwerp is. Iedereen heeft zijn bagage en problemen en daar wordt door de auteur op een respectvolle manier mee omgegaan. De auteur heeft op het einde van het boek ook een lijst met trigger warnings opgenomen, dus bekijk dit zeker mochten bepaalde zaken voor jou gevoelig liggen. Persoonlijk vind ik dit ook een van de sterktes van deze serie: het is niet zomaar een feelgood-verhaal waarbij alles op het einde goedkomt, maar de auteur weet echt een realistische setting neer te zetten, met realistische personages die op een echte en begrijpelijke manier reageren op geloofwaardige situaties. Erg benieuwd naar deel 3!