Lezersrecensie
Zelfstandig met vallen en opstaan
Een open en eerlijk boek, Als meisjes stoer zijn is een memoir over ongemak, schaamte en hoe moeilijk het als vrouw kan zijn om je grenzen en wensen aan te geven.
Rita Törnqvist-Verschuur omschrijft zichzelf als iemand die liever nergens bij hoort, maar tegelijkertijd graag van ideeën wisselt met anderen. Ze vertelt over haar rijke leven waarin ze onder meer vertalingen deed van het werk van Jan Wolkers, waarbij ik ontzettend moest lachen om zijn geruststelling voor wat betreft haar omstandigheden. Hij was niet heel snel overtuigd van haar kunnen als vertaalster.
Daarnaast zijn ongelijkheid en menselijk leed belangrijke thema´s in dit boek, zowel op persoonlijk niveau als op wereldniveau. De auteur wordt geraakt door onrecht en omstandigheden van mensen , niet alleen van degenen met wie ze bevriend is, maar ook van onbekenden. Het is wat eenieder overkomt: ‘(..) ik wil niet denken in termen van erg, erger, ergst. De ergheidsgraad van iemands leed is niet vast te stellen in relatie tot die van een ander.’ (p. 169)
Kortom, een intrigerend en tijdloos boek geschreven door een vrouw met een brede blik. Iemand die haar twijfels en tekortkomingen durft te benoemen en die met beide benen op de grond staat.
Rita Törnqvist-Verschuur omschrijft zichzelf als iemand die liever nergens bij hoort, maar tegelijkertijd graag van ideeën wisselt met anderen. Ze vertelt over haar rijke leven waarin ze onder meer vertalingen deed van het werk van Jan Wolkers, waarbij ik ontzettend moest lachen om zijn geruststelling voor wat betreft haar omstandigheden. Hij was niet heel snel overtuigd van haar kunnen als vertaalster.
Daarnaast zijn ongelijkheid en menselijk leed belangrijke thema´s in dit boek, zowel op persoonlijk niveau als op wereldniveau. De auteur wordt geraakt door onrecht en omstandigheden van mensen , niet alleen van degenen met wie ze bevriend is, maar ook van onbekenden. Het is wat eenieder overkomt: ‘(..) ik wil niet denken in termen van erg, erger, ergst. De ergheidsgraad van iemands leed is niet vast te stellen in relatie tot die van een ander.’ (p. 169)
Kortom, een intrigerend en tijdloos boek geschreven door een vrouw met een brede blik. Iemand die haar twijfels en tekortkomingen durft te benoemen en die met beide benen op de grond staat.
1
Reageer op deze recensie
