Magisch en ontroerend verhaal

De plek waar de wereld opnieuw begint is een betoverend en gelaagd jeugdboek dat zich moeiteloos laat lezen als een tijdloos sprookje voor alle leeftijden. Vincent van den Ouden neemt de lezer mee naar het Delft van de Republiek der Zeven Vereenigde Lage Rhijnlanden, een wereld die tegelijk vertrouwd en vervreemdend aanvoelt. Het is een land met schimmendokters, sprookjesbossen, troostboeken, draailiermannen en een strenge avondklok, want zodra de zon ondergaat verschijnen de Schimmen: gestorven mensen wier ziel in hun lichaam gevangen blijft. Niemand weet waarom — en juist dat mysterie vormt de onderhuidse spanning van het verhaal.

Centraal staat de twaalfjarige Senta, die haar doodzieke zusje Madeleine probeert te troosten met een verzinsel dat groter blijkt te zijn dan zijzelf. “Als jij ooit een Schim wordt, ga ik op zoek naar de Plek Waar de Wereld Opnieuw Begint.” Wat die plek precies is, weet Senta zelf niet. De woorden komen als vanzelf bij haar op, alsof iemand anders ze heeft bedacht. Wanneer ze later een mysterieus boek vindt waarin precies diezelfde Zeven Woorden staan, begint de grens tussen verbeelding en werkelijkheid te vervagen.

Als lezer was ik diep onder de indruk. Hoofdstuk na hoofdstuk werd ik leeshongeriger en raakte ik steeds verder in vervoering. Het verhaal ontvouwde zich langzaam maar onontkoombaar, en elke stap vooruit voelde betekenisvol. Om Carl Gustav Jung deels te citeren — en in dit geval samen met Vincent —: elke kleine stap vooruit in het boek maakte me bewust van het feit dat ik een onvergetelijk leesavontuur meemaakte. De thematiek is rijk, de sfeer intens en de taal beeldend.

Het kan dan ook zomaar zijn dat ik hier een boek heb gelezen dat resulteert in een film in de stijl van Tolkien. De plek waar de wereld opnieuw begint is een magisch en ontroerend verhaal dat nog lang blijft nazinderen — een boek dat je niet alleen leest, maar beleeft.