Thriller die in 1 dag uit moest. Zo goed!

In Lichaamseigen weeft Diantha Heimgartner een intense, karaktergedreven thriller waarin meerdere verhaallijnen elkaar op indringende wijze kruisen. Hoofdagent Sara staat centraal wanneer zij een zwijgende jongen aantreft met blauwe plekken rond zijn enkels en een raadselachtige tatoeage op zijn pols. Haar poging om dit symbool te ontcijferen vormt het startpunt van een onderzoek dat haar steeds dichter brengt bij een verleden dat ze liever begraven had.

Parallel daaraan volgen we Nancy, Sara’s pleegzus, die worstelt met haar eigen jeugdtrauma’s. Haar behoefte aan loyaliteit en houvast brengt haar in contact met Aaron, die na de dood van zijn vader antwoorden zoekt in oude tijdschriften. Wat een zoektocht naar rust had moeten zijn, mondt uit in een gevaarlijke afdaling die Nancy verder onder druk zet. Deze afzonderlijke verhaallijnen zijn stuk voor stuk sterk uitgewerkt en winnen enorm aan kracht wanneer ze langzaam maar onvermijdelijk samenkomen.

Heimgartner blinkt uit in het aanbrengen van verrassende plot twists. De waarheid blijkt steeds pijnlijker dan het zwijgen, en net wanneer je denkt het geheel te doorzien, volgt er een wending die alles in een nieuw licht zet. De psychologische spanning is constant voelbaar en wordt versterkt door de innerlijke strijd van Sara, die beseft dat ze niet alleen een jongen probeert te redden, maar ook zichzelf.

Het einde is ronduit indrukwekkend. Het laatste puzzelstuk — verborgen bij iemand die liever sterft dan spreekt — zorgt voor een super slot waarin alle lijnen samenkomen. Het is een beklemmend, krachtig einde dat lang blijft nazinderen.

Lichaamseigen is een sterke literaire thriller vol duistere geheimen, scherpe psychologische spanning en een overtuigende vrouwelijke hoofdpersoon. Een boek dat je meesleept, verrast en niet onberoerd achterlaat.