Lezersrecensie
Literaire kosmos
Het eerste boek van 2026 en direct een pareltje. Extra bijzonder om dit als buddy read met leesvriendin Anna te hebben mogen beleven.
De schrijfstijl van Rinske is verbluffend mooi, ik heb wel honderd zinnen die me raakten. De woorden deden me glimlachen, lieten me echt voelen, zetten me aan tot dieper denken.
Wat doet het met je als je partner ongeneeslijk ziek wordt? Wat verandert er in je leven? Wat zeg je en wat zeg je niet? Wat is de impact op de relatie?
Rinske vertelt dit vanuit een hoofdpersoon Marius die alles doet voor zijn vrouw om haar liefdevol te verzorgen. Maar hij is er ook, wat heeft hij nodig? Hoe rouw je? Hoe ga je om met mensen en praat je erover?
Hierover gaat hij ‘in gesprek’ met een schaap, een mier, met hun kat en van hen krijgt hij tips. En een zwaan troost hem.
Marius begeeft zich in een virtuele wereld, The Otherworld. Hij begint een tijgerfokkerij en organiseert feesten. En hij krijgt een band met de mensen daar en daarmee gaan gevoelens gepaard uit het echte leven.
De relatie met zijn geliefde Philo vertoont scheurtjes tot dat er een tijger opduikt.
Het verhaal is ontroerend mooi geschreven en heeft een prachtige mix van thema’s (liefde, rouw, gemis, eenzaamheid).
En het slot is nog mooier dan ik me had kunnen voorstellen, het zorgde voor een slik, een diepe zucht en tranen over mijn wangen. Een nieuwe favoriete auteur op mijn lijst en ik verheug me om ook ‘Een soort eelt’ te lezen.
Tenslotte enkele favoriete passages
“Ik wou dat ik Control Shift F3 kon intypen nu, zegt Philo. Kreeg je dan hoge sokken? Dan kreeg ik een nieuw lijf. Zomaar? Nee je moet het tien seconden ingedrukt houden.”
“Hele boeken leest ze niet meer. Ze wil niet lezen over anderen die meer meemaken dan zij, al helemaal niet als dat verzonnen mensen zijn.”
“Lief je bent de beste. Onze liefde is nooit uitbehandeld!”
De schrijfstijl van Rinske is verbluffend mooi, ik heb wel honderd zinnen die me raakten. De woorden deden me glimlachen, lieten me echt voelen, zetten me aan tot dieper denken.
Wat doet het met je als je partner ongeneeslijk ziek wordt? Wat verandert er in je leven? Wat zeg je en wat zeg je niet? Wat is de impact op de relatie?
Rinske vertelt dit vanuit een hoofdpersoon Marius die alles doet voor zijn vrouw om haar liefdevol te verzorgen. Maar hij is er ook, wat heeft hij nodig? Hoe rouw je? Hoe ga je om met mensen en praat je erover?
Hierover gaat hij ‘in gesprek’ met een schaap, een mier, met hun kat en van hen krijgt hij tips. En een zwaan troost hem.
Marius begeeft zich in een virtuele wereld, The Otherworld. Hij begint een tijgerfokkerij en organiseert feesten. En hij krijgt een band met de mensen daar en daarmee gaan gevoelens gepaard uit het echte leven.
De relatie met zijn geliefde Philo vertoont scheurtjes tot dat er een tijger opduikt.
Het verhaal is ontroerend mooi geschreven en heeft een prachtige mix van thema’s (liefde, rouw, gemis, eenzaamheid).
En het slot is nog mooier dan ik me had kunnen voorstellen, het zorgde voor een slik, een diepe zucht en tranen over mijn wangen. Een nieuwe favoriete auteur op mijn lijst en ik verheug me om ook ‘Een soort eelt’ te lezen.
Tenslotte enkele favoriete passages
“Ik wou dat ik Control Shift F3 kon intypen nu, zegt Philo. Kreeg je dan hoge sokken? Dan kreeg ik een nieuw lijf. Zomaar? Nee je moet het tien seconden ingedrukt houden.”
“Hele boeken leest ze niet meer. Ze wil niet lezen over anderen die meer meemaken dan zij, al helemaal niet als dat verzonnen mensen zijn.”
“Lief je bent de beste. Onze liefde is nooit uitbehandeld!”
1
Reageer op deze recensie
